Yüce Türk devletine sadakat asalettir.

Sadece bir cümle.

Ne eksik ne fazla.

Bir devletin neden yükseldiğini herkes konuşur.

Fakat neden ayakta kaldığını çok az kişi sorar.

Tarih kitaplarını kapatın.

Bu satırlar sıradan değil.

Üniversitelerde verilmez.

Kürsülerde de söylenmez.

Bir haber metni değildir.

Siyasi bir analiz değildir.

Bir hikâye gibi de değil.

Gazetelerde yazmaz.

TV’lerde göstermez.

Sosyal medyada yok.

Muhalefette bilemez.

İktidar asla anlatmaz.

Liderler de konuşmaz.

Bu bir rapor değildir.

Devlet sırrı sayılmaz.

İddiası bile yapılmaz.

Bu bir okuma değildir.

Bu bir mesaj olamaz.

Viyana’ya kadar yürüyen yıldırımlar yaratan kahraman bir ırkın tarih yazıp satırlarını dillere destan dünyanın insanlarına okutturan yükselen cesaretten, yeniden doğuştan ve yüce dirilişinden binlerce yıldır dünyaya nizam veren Türk’ün gücü ve kudreti kadim şanlı hafızasını taşıdığımızı yazmaya gerek yoktur. Çünkü bazen mesajlar yazılmaz. Görünür şekilde gösterilir.

Yalnızca anlamını bilenler çözer.

Sadece görmek isteyenler görür.

Geleceğin yeni nesil savaşlarının ilk satırından son sayfasına kadar yazılan dünya devletlerin güvenlik strateji belgelerini, hazırlıklarını ve planlarını ayrıntısına kadar hepsini ezbere biliyoruz.

Oyunu görüyoruz.

Bölgeyi biliyoruz.

Haritayı okuyoruz.

Nedeni anlıyoruz.

Hazırlıklıyız.

Görevdeyiz.

HİÇLER İÇİN D-17:

Tek; “addır.”

Tek; “ruhtur.”

Tek; “kimliktir.”

Tek; “vatandır.”

Tek; “ölümdür.”

Tek; “devlettir.”

Tek; “millettir.”

Tek; “namustur.”

Tek; “bayraktır.”

Tek; “birliktir.”

Tek; “kardeşliktir.”

Tek; “Özgürlüktür.”

D-17:

Türk tarihinde ki; “17 Türk Devleti demektir.”

Bu satırlar kesinlikle sıradan yazılmış değildir.

Tarihte ilk kez Türk’ün gücünün ve kudretini ve yine yüce Türk Devlet aklının fevkalade muazzam ve muhteşem üstünlük ve kabiliyetinin en derin görünmeyen ve bilinmeyen arka yüzünü fısıldayan ve bahseden en derin yolculuk versiyonu, vizyonudur hatta navigasyonudur.

“Devleti taşıyacak olan beden değil, ruhtur.”

Derin devletten çok daha fazla hep derindir.

“Merkez Ankara’dır.

Sadakat Devletedir.”

Bir “Hiç” sadece Hiçlere güvenir.

Bir “Hiç” kayıtlarda asla geçmez.

HİÇLER:

“Dil, din, ırk, mezhep, görüş, makam, mevki, statü, unvan, durum, diploma, mezuniyet, cinsiyet, meslek vs. gibi bağışıklık, ayrımcılık ve fark yoktur. Kesinlikle referans sayıl(a)maz.”

Düşünce, fikir, görüş ve grup gibi bu tür konularda tamamen zıt ve ihtilafta olsalar mevzu vatansa teferruatına takılmazlar. Asi, asabi, cevval, aykırı, gözü kara kahraman ve yiğit Türk milletidir. Tarihten önce vardı tarihten sonra da var olacaklar.

Tek ortak özellikleri “Milliyetçilik ve Devletçiliktir.” Bu yönde tavizsiz ve sorgusuz katılardır.

“Onlara emri sadece gerekli durumlarda Türk devleti – Ankara’dan başka kimse emredemez.”

Yüce Millettir.

Milli iradedir.

Milli şuurdur.

Devletin sahipleri…

Tek amaçları var:

“Türk Devletine sınırsız sadakat”

Onlar:

Yıldırımlar yaratan kahraman bir ırk, asil, aziz, necip, mümtaz, yüce ve büyük Türk Milletidir.

Hoşça kalınız…

Saat:21.47...

Türkiye henüz olan bitenin adını koyamamıştı.

Televizyonlarda "olağan dışı hareketlilik" deniliyordu.

Eş zamanlı eski ismiyle Boğaziçi – 15 Temmuz Şehitler Köprüsüve Fatih Sultan Mehmet Köprüsü tanklarla ve hâkî renkli brandalı askeri kamyonlarla kapanıyor.

Boğazda jetler ve Helikopterler alçaktan uçuyor.

Vatandaşlar pencerelerini açıp gökyüzünü dinliyordu.

TSK’ya sızmış “Vatan haini kripto FETÖ’cü terörist militanlar” milletin seçilmiş iradesine ve demokrasiye darbe kalkışmasına başlıyorlardı.

Fakat aynı dakikalarda, haritalarda görünmeyen başka bir merkezin ışıkları çoktan yanmıştı.

***

Her şeyden haberi olan “Kadim Yüce Türk Devlet Aklı Gücü ve Kudreti”

Adı hiçbir resmî belgede geçmeyen bir yapı:

Kod adı yalnızca üç harften oluşuyordu.

“HİÇ!”

Hiçlerden başka hiçleri kimse tanıyamaz.

Ne bir kurumdu...

Ne bir teşkilat...

Ne de bir istihbarat örgütü...

Görevi:

“Devlet çalışırken görünmemekti.”

Çünkü HİÇ ‘in varlığı ancak devlet görünmez bir savaşa girdiğinde hissedilirdi.

Duvarın ortasındaki dev ekranda ülkenin dijital haritası vardı.

Kırmızı noktalar saniye saniye çoğalıyordu.

Her nokta bir ihbar değildi.

Her nokta bir çatışma da değildi.

***

Onlar:

“Devletin sinir uçlarıydı.”

Masanın başındaki en üstün “HİÇ” dosyayı kapattı.

***

"Birinci perde başladı."

HİÇLER cevap vermedi.

Çünkü odadaki tüm HİÇLER bunun ne anlama geldiğini biliyordu.

Sokağa çıkacak insanlar henüz evlerinden ayrılmamıştı.

Televizyonlar henüz olağan yayınlarını kesmemişti.

***

Ama HİÇLER çoktan “ikinci aşamaya” geçmişti.

İlk emir silah kullanmak değildi.

İlk emir bilgi akışını kurtarmaktı.

Çünkü bir devlet, kurşunla değil...

İletişimi kesildiği gün düşerdi.

***

Dakikalar içinde ülkenin dört bir yanındaki görünmeyen cephe – tüm “HİÇLER” harekete geçti.

Kimi Hiçlersantrallere girdi.

Kimi Hiçler veri merkezlerine.

Kimi Hiçler telsizlere…

Kimi Hiçler yalnızca tek bir telefonu çalışır hâlde tutmak için mücadele etti.

***

Hiçbiri üniforma giymiyordu.

Hiçbirinin ismi bilinmiyordu.

Sabah olduğunda yaptıkları hiçbir haberde anlatılmayacaktı.

***

22.31...

Merkezdeki ekranlardan biri tamamen siyaha döndü.

Hiçlerden biri ayağa fırladı.

"Bir hat düştü."

“Üstün Hiç”başını bile kaldırmadı.

"Düşmedi..."

"...düşürüldü."

Odada derin bir sessizlik oluştu.

Ardından tek cümle geldi.

***

"Üçüncü masayı uyandırın."

Bütün Hiçler "Üçüncü Masa’nın” nerede olduğunu bilmiyordu.

Çünkü o“Üstün Hiçlerin” bir adresi yoktu.

Sadece ihtiyaç duyulduğunda ortaya çıkan “En Üstün Hiçler” vardı.

Bir profesör...

Bir gazeteci…

Bir makinist...

Bir polis...

Bir asker...

Bir yazılımcı...

Bir doktor...

Bir imam

Normal günlerde birbirlerini hiç tanımayan Hiçler!

Ama aynı cümleyi duyduklarında ne yapacaklarını ezbere bilen insanlar.

***

İstanbul’da halk meydanlara inmeye başlamıştı.

Televizyon ekranlarında görünen buydu.

Fakat kameraların arkasında başka bir mücadele yaşanıyordu.

Yanlış emirlerin doğru birliklere ulaşmaması...

Doğru emirlerin doğru kişilere birkaç dakika erken gitmesi...

Bir köprünün tamamen kapanmaması...

Bir pistin kullanılmaz hâle gelmesi...

Bir yakıt aracının gecikmesi...

Bir kapının kilitlenmesi...

Bir bilgisayarın yeniden başlaması...

HİÇLER:

Tüm vatan haini kripto FETÖ’cü teröristleri manipüle etmişti.

Dışarıdan bakıldığında bunların hepsi tesadüftü.

Ama HİÇ, bazen bir devletin kaderini büyük savaşlarla değil...

Üç dakikalık gecikmelerle değiştirebileceğini biliyordu.

***

Gece ilerledikçe Metropolde çatışmalar arttı.

Fakat HİÇ ‘in merkezindeki ekranda kırmızı noktalar azalmaya başlamıştı.

“En üstün Hiç” derin bir nefes aldı.

"Artık sokak kendi görevini yapacak."

Kimse alkışlamadı.

Kimse sevinmedi.

Çünkü görünmeyen cephede görev yapan Hiçler biliyordu ki:

En başarılı operasyonlar, ertesi gün hiç kimsenin varlığını konuşmadığı operasyonlardı.

***

Ve sabah olduğunda milyonlarca insan yalnızca meydanları hatırlayacaktı.

Oysa tarihin en sessiz savaşlarından biri...

Gece boyunca, kameraların hiç çevrilmediği odalarda verilmişti.

***

KİLİTLİ KAPI

Saat 22.58...

İstanbul’un sesi değişmişti.

Artık jetlerin uğultusu, sirenlerin çığlığı ve telefonlardan yükselen tek cümle birbirine karışıyordu.

"Ne oluyor?"

Fakat HİÇ ‘in merkezinde Hiçler bu soruyu sormuyordu.

Çünkü onlar, ne olduğunu günler önce öğrenmişti.

Duvarın sol tarafındaki ekranda yeni bir satır belirdi.

KARTAL-1 TEMAS KESİLDİ.

Odadaki sessizlik daha da ağırlaştı.

Üstün Hiç gözlüğünü çıkardı.

"Eğer onu kaybedersek..."

Cümlesini tamamlamadı.

Kimsenin tamamlamasına da gerek yoktu.

Çünkü devlet bazen tek bir insanı değil...

Onun temsil ettiği iradeyi korumak zorundaydı.

***

KARTAL-1...

Gerçek adı artık hiçbir dosyada yazmıyordu.

Yıllar önce silinmişti.

HİÇ içinde insanlar isimlerini değil, görevlerini taşırdı.

Şimdi bulunduğu bina dışarıdan sıradan görünüyordu.

***

Koridorlarda ayak sesleri yankılanıyor...

Kapılar birbiri ardına kilitleniyordu.

İçeridekiler, dışarıdakilerin kim olduğunu biliyordu.

Ama dışarıdakiler içeride neyle karşılaşacağını bilmiyordu.

Çünkü bina saatler önce sessizce değiştirilmişti.

Hiç kimsenin fark etmediği küçük değişikliklerle...

Bir kapının menteşesi...

Bir güvenlik kartının yetkisi...

Bir kameranın yönü...

Bir asansörün yazılımı...

Hepsi günler önce başka bir ihtimale göre hazırlanmıştı.

***

23.17...

HİÇ merkezinde genç görevli nefes nefese içeri girdi.

"Koridor kapandı."

Üstün Hiç başını kaldırdı.

"Hayır..."

"Kapanmadı."

"Şimdi açılıyor."

Genç görevli şaşırdı.

Ekranda hiçbir değişiklik görünmüyordu.

Sonra haritanın üzerinde küçücük yeşil bir ışık yandı.

Tek nokta...

Ama bütün odadaki insanların yüzü değişmişti.

***

Üçüncü Masa devreye girmişti.

Şehirde herkes tankları konuşuyordu.

Oysa kimsenin görmediği HİÇLER hareket ediyordu.

Bir elektrik teknisyeni...

Bir haberleşme uzmanı...

Bir sağlık görevlisi...

Bir bina bakım personeli...

Onlar silah taşımıyordu.

Fakat taşıdıkları bilgi, bazen silahtan daha ağırdı.

Bir kapının neden açılmadığını...

Bir kameranın neden görüntü vermediğini...

Bir kart okuyucunun neden birkaç dakika geciktiğini...

Sadece onlar biliyordu.

***

23.39...

KARTAL-1'in bulunduğu odanın dışında ayak sesleri yükseldi.

İçerideki sessizlik bozulmadı.

Dışarıdaki bağırışlar arttı.

Kapıya ilk darbe vuruldu.

Sonra ikincisi...

Üçüncüsü...

Tam o anda binanın alt katında elektrik yarım saniyeliğine kesildi.

Kimse önemsemedi.

Ama yarım saniye...

Bazı planların yeniden yazılması için yeterliydi.

***

Elektronik kilit yeniden başlatıldı.

Koridor kamerası farklı bir görüntü göstermeye başladı.

Asansör beklenmedik katta durdu.

Ve binanın başka bir noktasındaki ekip, aradığı birkaç saniyeyi kazanmış oldu.

Merkezde “En Üstün Hiç” saati izliyordu.

Dakikaları değil...

Saniyeleri.

"On sekiz..."

"On dokuz..."

"Yirmi..."

Kimse neden saydığını bilmiyordu.

Yirmi üçüncü saniyede ekranın sağ üst köşesinde tek kelime belirdi.

***

TEMAS.

Odadaki herkes derin bir nefes aldı.

Demek ki içeride hâlâ iradeyi temsil eden biri vardı.

Ve konuşabiliyordu. Hüseyin ADALAN https://www.istanbulgundem.net/yazarlar/huseyin-adalan/gorunmeyen-cephe-hicler/235/ Sun, 02 Aug 2026 02:34:49 +0300 Türkiye'nin yeni dönemi bir seçim gecesi başlamayacak.

Türkiye, eskisinden çok büyük bir güçlü Türkiye olacak.

Emevîler’den, Osmanlı’ya uzanan o kadim tarihsel çizgi.

O kadim çizgi, kimi zaman görünür, kimi zaman sessizdi.

Devasa bir güvenlik ve istihbarat atamalarıyla başlayacak.

Çoğunlukla herkes sıradan bir bürokratik karar sanacak.

Haber değeri etkisi en fazla sadece birkaç saat sürecek.

Tabi, bu atamalarla birlikte tüm devlet sistemi değişecek.

Toplumsal etkileri yıllarca çok büyük ölçekte hissedilecek.

Bazı kritik atamalarla asrın en büyük devrimini başlatacak.


Bazı atamalar makam ve mevkileri doldurur.

Bazı atamalar daima yeni bir dönemi başlatır.


Terörle mücadeleden dış politikaya, istihbarattan güvenliğe, yargıdan bürokrasiye kadar yeni bir çizgi oluşacak.

İnsanlar bir sabah uyandığında Türkiye’de her şeyin baştanbaşa aniden ve hızlıca değiştiğini görecekler.


Türkiye bugünkü Türkiye olarak devam etmeyecek.

Çünkü mevcut yapı önümüzdeki dönemi taşımıyor.


İnsanlar yıllarca bazı kavramlara güldü.

Şimdide aynı kavramlar masaya geliyor.


Yeni hedefler için yeni model gerekiyor.

Devletinde çalışma mantığı değişecek.

Bu yüzdende acil Anayasa değiştirilecek.


Bugün imkânsız görünen şeyler yarın sıradan kabul edilecek.

Çünkü, süreç başladığında kesinlikle geri dönüş olmayacak.


Bazı dönemlerde insanlar yönetim değiştirir.

Bazı dönemlerde ise yönetim modeli değişir.


Daha ilginç olanı ise siyaset.

İnsanlar hep kavga bekliyor.


Asıl hazırlık yeni bir anayasa için yapılıyor.

Çünkü mevcut sistem görevini tamamladı.

Fakat Türkiye henüz bunun farkında değil.

Çünkü kimse büyük resmi asla görmüyor.


Herkes nedense seçimi konuşuyor.

Ben seçimden sonrasını yazıyorum.


Önce bir seçim.

Sonra Anayasa.

Sonrası sistem.


O andan sonra tartışma seçim olmaktan çıkacak.

Sistem halk arasında yeni tartışmaya dönüşecek.

Yeni bir sistem.

Yeni bir hedef.


Yeni bir dönemde sorun artık parti olmayacak.

En önemli mesele öncelikle hep devlet olacak.


İnsanlar isimlere takılıyor.

Tarih, isimlere bakmıyor.

İşte, asıl kırılma burada.

Herkes bugüne bakıyor.


Kurulmakta olan yapıyı yazıyorum.

Çok büyük bir geçiş yaşayacağız.

Kapılar açıldı.

Odalar değişti.

Koridor değişti.

Siyasi harita hep aynı kalacak.

Devlet aynı devlet olmayacak.


Yeni sistem sadece yeni bir yönetim modeli olmayacak.

Yeni bir dönemin çelik omurgası ve mihenk taşı olacak.


Yetkiler dağılacak.

Güçler toplanacak.


Hiç kimsenin göremediği ince kadim çizgi bu:

Bugün imkânsız görünen, yarın sıradan olacak.
Eskiden reddedilen her şey, yarın savunulacak.

Çünkü, süreç başladığında geri dönüş olamaz.

O gün geldiğinde başka bir gerçekler görünecek.


Bazı isimler dönem yönetir.

Bazı isimler sistem kurarlar.


Benim bahsettiğim sistem grafiğinde – tabloda durum bellidir.

Bugün birçok kişi bunu maalesef ihtimal olarak bile görmüyor.

Yarın aynı insanlar bunun nasıl gerçekleştiğini hep tartışacak.


Asıl hazırlık seçim için yapılmıyormuş.

Seçimden sonrası için yapılıyormuş.


Çünkü:


Tarih bazen seçim gecelerinde yazılmaz.

Yıllar önce kurulmuş masalarda yazılır.


İşte:


O masalar, istemeseniz de çoktan kuruldu.

Devir teslim ve geçiş süreci tamamlanıyor.


Yeni bir sistem millete hayırlı olsun umuduyla:

“Hep Güçlü Bir Ordu ve Güçlü Bir Türkiye için.”

Hoşça kalınız…

Hoşça kalınız…

Hoşça kalınız…

Hoşça kalınız…

Hoşça kalınız…

Hoşça kalınız…

Hoşça kalınız…

Hoşça kalınız…

Hoşça kalınız…

Hoşça kalınız…

Hoşça kalınız…
 

Bugün susuyor.

Ama suskunluğu, hareketin başladığı yerdir.

Irak’ta bir şey çözülüyor sanıyorlar.
Yanılıyorlar.
Irak’ta düğüm çözülmüyor, zincir kırılıyor.

Bu topraklar ilk kez kuşatılmıyor.
Ama her kuşatmada aynı mühür devreye giriyor.

( Ya Gavsı Geylanî! )

Bağdat’ın altındaki sır, üstündeki karmaşadan daha güçlüdür.

Sayı tamamlanıyor.

“Bu laf rastgele söylenmez.”

Bu, bekleyenlerin bildiği bir işarettir.
Eksikler doldu.
Sessizler yerini aldı.
Görünenler geri çekildi.

Şimdi sahnede gürültü yok.
Çünkü gürültü gidenlerin işidir.
Gelenler sessiz gelir.

Irak kurtuluyor.
Tankla değil.
Sloganla değil.
Bir gecede değil.
Irak, içerden doğrularak kurtuluyor.
Adam bularak.
Omurga kurarak.
Kehf’te bekleyenlerin izini sürerek.

Bugün Bağdat’ta olan,
yarın başka başkentlerde yankılanacak.

Çünkü bu bir ülke meselesi değil,
bir hat meselesidir.
“Geylânî hattı…”

•Kırılmaz.
•Satılmaz.
•Unutulmaz.

Ve not düşülsün:
“Sayı tamamlandı.”

Kapı kapandı.
Yürüyüş başladı.

Irak kurtuluyor.
Bunu herkes görmez.
Ama görenler bilir.

KEHF

Furkan Mushaf
 

Hoşça kalınız...

Bu bir mola değil.
Bu bir yüksek irade ilanıdır.
Bir mektup değil; kader beyanıdır.
Bir ses değil; ordu narasıdır.
Kabuk bağlamış tarihî meydanlarda hakikat ve güç tek bir iradede buluşur:

Biz burada savaşacağız.
Biz burada kalacağız.
Ve bu topraklarda son nefesimize kadar duracağız.

Türkiye, tarih boyunca yalnızca savunma cephesi olmamıştır.
Savunma dediğin, sadece bir pozisyon değil:
Kazananın taarruzunu beklemektir.
Ve bugün de şu gerçektir:
Dost ve düşman fark etmeksizin herkes biliyor ki
Bu millet artık durmayacak.
Bu millet bulduğu her cephede ilerleyecek.
Kaleleri yıkacak, dengeleri bozacak, zihinleri çökertecek.
Çünkü artık bizde öyle bir damar var ki
savunma hattı çizmek onun için yalnızca ateş altında ilerlemek adına kurulan bir hazırlık safhasıdır.

Recep Tayyip Erdoğan:
O koltukta oturan sadece bir lider değildir;
O, bu milletin savaş hareket merkezidir.
Ordusu sahada ter dökerken, lideri masada kuvvet dengelerini belirler.
Bu sadece taktik değil, stratejik hâkimiyettir.
Devlet dediğin seninle,
sınır hattında, düşmanın gözüne bakarak,
“Ben buradayım” diyebilmektir.

Bu sesi duyan düşman titreşir.
Bu sesi duyan dost güvenle yürür.

Biz burada savaşacağız derken sadece kelimelerle değil, vakit kaybetmeden icraatlarla söylüyoruz bu sözü:

Saha sahadır; meydan meydan.
Toprak topraktır; kan oradadır.
Ve bu millete ihanet eden hiçbir rüzgâr;
bu milletin ufkunu gölgeleyemez.
Çünkü bu vatan çizildiğinde
sınırların dışında bırakılan hiçbir parça yoktu.

Her karış, devletin gücüyle muhafaza edildi.

Biz burada savaşacağız demek
“kararlıyız” demek değildir.

Bu, yürüyen bir yürüyüştür.
Bu, kesin sonuç için verilen sözleşmedir.

Ve bu yürüyüşteki adımlar şunlardır:
Savunmayı taarruza dönüştürmek,
Meydanı bırakmamak,
Düşmanın moralini kırmak,
Devlet mahiyetini sahada her gün tahkim etmek.

Ne diyor tarih bize?
Her çağda düşman gelip geçmiştir.
Ama Türk devleti sahada kalmıştır.

Bu söz tesadüf değildir.
Bu söz devlet aklının tezahürüdür.
Bu söz
sadece silahla değil,
stratejiyle, iradeyle, hakikatle söylenmiştir.

Ve her sahada bunu göstermeye devam edeceğiz:

Biz buradayız.
Biz hiçbir yerde teslim olmayacağız.
Ve bu topraklarda sonuna kadar duracağız.

Kardeşlerim..

Türkiye 2015'ten sonraki süreçte tek bir şeyi işletti:
Zamanı.
Ama zamanı işleten akıl, sahayı da dili de birlikte yönetti.
Bugün Türkiye’de, özellikle Cumhuriyet Halk Partisi çevresinde ve HDP hattına yakın isimlerde kritik bir teknik hata var. Aynı kelimeyi tekrarlıyorlar: IŞİD.

Bu kelimeyi ağzına alan, sahayı kaybediyor.
Çünkü kelime zihni kilitler; zihin kilitlenince gerçek kaçırılır.

Şam sahasını “IŞİD” diye okuyan herkes, en basit yerden bile bakmamıştır. Ahmed el-Şara’nın geçmişine bakan biri şunu görür: Adamın hayatı, IŞİD’le savaşarak geçmiştir.

El Nusra Cephesi IŞİD’le savaşmak için kurulmuştur.
Bu, “temiz” olduğu anlamına gelmez. Ama hakikatin adresi burasıdır.

Kelimeyi yanlış koyarsan, anten yanlış ayarlanır.

İslam’la terör yan yana gelmez. Savaş vardır, ama terör başka bir şeydir.
Ve Türkiye, tam bu noktada dili düzeltti.

“Bu radikallikle olmaz. Bu bölgede birlik gerekir.”
Denildi ve Heyet Tahrir el-Şam kuruldu.
Bu bir vitrin değil; yön değişimiydi.

Sonra hızlı ilerleyen süreçte HTŞ ve 4 milyon Suriye'li mazlum İdlib’de sıkışma başladı.

Milyonlarca sivil, Hatay’ın dibinde.
Rusya uçak kaldırdı; halı bombardımanı kararı verdi.
Beşar Esad çevreledi. Güneyden sıkıştırdı.
İşte kırılma anı burada.
Hatırlayın....

Erdoğan uçağa bindi, Moskova’ya gitti.
Masada Vladimir Putin, Hasan Ruhani vardı. Yer: Soçi.
Türkiye orada şunu söyledi:

“Bunu yapamazsınız.”

Ve mutabakat imzalandı.
O mutabakat, bölgenin en zor dosyasını Türkiye’nin sırtına verdi.
Ne dedi Türkiye?

“Oradaki milyonlar teröre bulaşmayacak. Kimseye kurşun sıkmayacak. Ben garanti ediyorum.”

Bu cümle bir temenni değil, devlet riskiydi.

Zaman kazandı; evet. Ama zaman, hazırlık içindi.

O gün 12, bugün 6 olan gözlem noktaları dikildi.

Esad geri itildi.
Ama asıl hamle şuydu: hayat kurmak.

Belediyecilik, altyapı, iletişim, aydınlatma…
Çünkü savaşta geceyi aydınlatırsan, vahşeti boğarsın.
İdlib’de “Colani” olan adam, Ahmed el-Şara’ya dönüştü. Türkiye desteği ile.......
Bu dönüşüm, saha mühendisliğidir.

Sonrası sürpriz değil:
Halep → Hama → Humus → Şam.
Şimdi Rakka, Deyrizor, Haseke.
“İki güne biter” deniyorsa, bu önceden sürülen tarlanın sonucudur.
Herkes Amerika penceresinden bakıyor.

Oysa Rusya vardı—gitti.
İran vardı—gitti.
Kim kaldı?
Türkiye kaldı.

Barış Pınarı Harekâtı’nı hatırlayalım.
Amerika’ya rağmen.
Rusya’ya rağmen.
Askerlerin üzerinde uçuşlar vardı.
Bombalar düştü.
Bu operasyon “kolay” değil, kararlıydı.
Ve bugün Süleyman Şah Türbesi önünde Türkmen komutanların söylediği cümle, devletin özetidir:
“Burayı ebediyen koruyacağız. Bu bizim namus borcumuzdur.”
Bu bir slogan değil, egemenlik beyanıdır.

Halep’teki üç mahalle, Rakka–Deyrizor hattı neden “kolay” çözüldü?
Evet, Amerika PKK’nın arkasından çekildi—bu bir kolaylıktır.
Ama belirleyici olan şudur:
Türk Silahlı Kuvvetleri, Suriye Milli Ordusu’na bir yıldır meskûn mahal eğitimi veriyor.
Bugün görülen, bir yıllık hazırlığın vitrinidir.
Hava indirme yapıldıysa, bu tatbikat değil, kapasitedir.

Başından beri söylenen gerçek şudur:
PKK’yı Abdullah Öcalan kurdu; sonra alfabedeki harfler taktiksel kuruldu.
KCK, SDG, YPG… İsimler değişir; merkez değişmez.

Kandil’de dört elebaşı vardır.
Ve Mazlum Abdi’nin uluslararası figür olmasının nedeni Suriyeli oluşu ve Kandil bağlantısıdır.
SDG’yi feshetmek demek, tüm yapıyı feshetmek demektir.

Eğer DEM Parti sürecin devamını, Kürt’ün terör belasından kurtulmasını istiyorsa;
Kandil’in emir komutasından çıkacak.
Gençleri ölüme gönderen mekanizmaları kongreyle tasfiye edecek.
Yapar mı?
Emin değilim.
Ama bu bir tehdit değil; tarihin yönüdür.
Türkiye’nin, bölgenin ve Kürtlerin gittiği yer, açık kapı bırakmıyor.

Devlet Bahçeli’nin dediği gibi hizaya gelinir ya da tarih, gecikeni ezer.

Bu işler tweetle yürümez.
Bu işler sloganla kazanılmaz.
Bu işler zamanı işleten devlet aklıyla yapılır.

İdlib’de bomba durduysa,
Şam’da düzen yürüyorsa,
Rakka hattı çözülüyorsa,
Sebebi budur:
Tarla sürüldü. Hasat geldi.

Devletin gücünü göreceksiniz..

Sırada Irak ve Peşmergeler var.

Biz bitti demeden bitmeyecek…

Hoşça kalın…
 

ABD’nin 28 Şubat’ta İran’a yönelik başlattığı saldırı, sıradan bir askeri operasyon değildir; bu adım, açık biçimde kendi sonunu hazırlayan bir gücün kontrolsüz hamlesidir. Bu müdahale, ABD’nin yıllardır sürdürdüğü sınırsız güç kullanımının artık geri döndürülemez bir kırılma noktasına ulaştığını göstermektedir. Bu noktadan sonra yaşanacak süreç, yalnızca bölgesel değil, doğrudan küresel sonuçlar doğuracaktır.

ABD’nin son yüz yıldaki dış politikası, “düzen kurma” söylemiyle sunulmuş; ancak fiiliyatta düzen değil, sistematik bir kaos üretmiştir. Mısır, Libya, Afganistan, Irak ve Suriye örnekleri ortadadır: Bu ülkelerde istikrar sağlanmamış, aksine devlet yapıları çökmüş, toplumlar parçalanmış ve çatışmalar kalıcı hale gelmiştir.

Bu durum bir başarısızlık değil, bilinçli bir tercihtir. ABD, müdahale ettiği coğrafyalarda çatışmayı bitiren değil, sürdüren bir mekanizma kurmuştur. Silah akışının devam etmesi, askeri üslerin kalıcılığı ve ekonomik çıkarların güvence altına alınması, bu sistemin tesadüf değil, planlı bir strateji olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.

ABD, küresel gücünü uzun yıllar boyunca sorgulanamaz görmüş ve bu durum onu açık bir güç sarhoşluğuna sürüklemiştir. Müttefiklerini dahi dikkate almayan, uluslararası hukuku kendi çıkarlarına göre eğip büken bu yaklaşım, artık sürdürülebilir değildir.

Dünya devletleri uzun süre bu duruma sessiz kalmış olabilir; ancak bu sessizlik bir kabulleniş değil, birikmiş bir rahatsızlıktır. Bugün gelinen noktada bu rahatsızlık açığa çıkmaktadır. Rusya-Ukrayna savaşı, enerji krizleri ve bölgesel güçlerin bağımsız hamleleri açıkça göstermektedir ki ABD’nin tek başına yön verdiği dünya düzeni sona ermiştir. Bu bir ihtimal değil, gerçekleşmekte olan bir süreçtir.

ABD’nin İsrail’e sağladığı ‘Sınırsız Destek’, uluslararası sistemdeki çifte standardın en somut örneğidir. İsrail’in bölgedeki askeri operasyonları ve saldırgan politikaları karşısında etkili hiçbir yaptırım uygulanmaması, uluslararası hukukun yalnızca zayıflar için işletildiğini açıkça göstermektedir.

Bu durum artık gizlenebilir değildir. Dünya kamuoyu bu çelişkinin farkındadır ve bu farkındalık giderek büyümektedir. ABD’nin bu politikayı sürdürmesi, yalnızca bölgesel gerilimleri artırmakla kalmayacak; aynı zamanda kendi meşruiyetini tamamen ortadan kaldıracaktır. Bu süreç başlamıştır ve geri dönüşü yoktur.

ABD’nin en büyük hatası, İran’ı geçmişte müdahale ettiği ülkelerle aynı kategoride görmesidir. İran; köklü devlet geleneği, güçlü toplumsal yapısı ve tarihsel direnciyle bambaşka bir örnektir. Bu ülke, kısa sürede çökecek bir yapı değildir ve böyle görülmesi ciddi bir stratejik körlüktür.

İran’a yönelik başlatılan bu süreç, ABD’nin alışık olduğu senaryolarla sonuçlanmayacaktır. Bu müdahale, kontrol edilebilir bir operasyon değil; doğrudan büyük bir kırılmanın tetikleyicisidir. Bu gerçek göz ardı edilmektedir, ancak sonuçları kaçınılmazdır.

Açık ve net biçimde ifade etmek gerekir ki: ABD, İran’a yönelik bu hamlesiyle kendi sonunu hazırlamıştır. Bu bir öngörü değil, mevcut gelişmelerin kaçınılmaz sonucudur. Mevcut politikaların devam etmesi halinde yalnızca bölgesel dengeler değil, ABD’nin küresel gücü de çökecektir.

Aynı şekilde, ABD’nin koşulsuz desteklediği yapılar da bu sürecin dışında kalamayacaktır. Mevcut düzen sürdürülemez hale gelmiştir ve bu düzenle birlikte onu ayakta tutan güçler de dağılacaktır.

Bu noktadan sonra yaşanacaklar bir ihtimal değil, bir sonuçtur:
ABD’nin kurduğu sistem çözülmektedir ve bu çözülme durdurulamayacaktır.

İbrahim Erdem Karabulut

Türk Milleti Neler Yaşıyor? Hak Ettiğimiz Bu Mu?

Son günlerde Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde yaşanan bazı olaylar, toplumun geniş bir kesiminde derin bir üzüntü ve öfke yaratmıştır. Özellikle HDP Milletvekili tarafından yapılan bir konuşma ve ardından gelen alkışlar, birçok kişinin aklında "Biz bunu hak edecek ne yaptık?" sorusunu uyandırmıştır. Bu tür söylemler ve tavırlar, ülkenin bağımsızlığına, bütünlüğüne ve milletin değerlerine açık bir meydan okuma olarak algılanmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucu değerlerine ve Türk milletinin birlik beraberliğine yönelik bu tür ifadeler, maalesef siyasi arenada sıkça karşımıza çıkmaktadır.
HDP'nin meclis çatısı altında PKK ve terör örgütü lideri Abdullah Öcalan için yapılan bu övgü dolu konuşmalar, Türk milletinin sabrını zorlayan bir noktaya ulaşmıştır.
Bu durum, toplumda haklı bir tepki doğurmakta ve halkın temsilcisi olması gereken milletvekillerinin görevlerini yerine getirip getirmediği konusunda ciddi bir sorgulamaya yol açmaktadır.

Seçim meydanlarında halkın oylarını talep eden ve "Türk milletini temsil etmek, haklarını savunmak için buradayım" diyen siyasetçilerin, mecliste bu tür olaylar karşısında sessiz kalmaları veya umursamaz bir tavır sergilemeleri, halkın güvenini ciddi şekilde sarsmaktadır. Görevine başlarken bağımsızlık ve bütünlük üzerine yemin eden vekillerin, bu tür durumlar karşısında etkisiz kalmaları, Türk milletinin haklı tepkisini çekmektedir.

PKK'nın ve uzantılarının gazi meclis çatısı altında bu kadar cüretkar bir şekilde hareket edebilmesi, Türk milletinin temsil edilmediği hissini güçlendirmektedir. Bu durum, sadece bir siyasi mesele değil, aynı zamanda toplumun değerlerine, birlik ve beraberliğine yönelik bir saldırı olarak görülmektedir. Ülkenin bağımsızlığına kast eden bu söylemler ve tavırlar, halkın sabrını zorlamakta ve adeta milletle alay edercesine meydan okumaktadır.

Sonuç olarak, Türk milletinin hak ettiği şey bu değildir. Her bir vatandaş, bu ülkenin bağımsızlığı ve bütünlüğü için mücadele etmiş, bedel ödemiş bir toplumun parçasıdır. Bu tür olaylar, milletin sabrını taşırmakta ve halkın temsilcileri olarak seçilen kişilerin görevlerini sorgulatmaktadır.
Türk milletinin birlik ve beraberliğine yönelik bu tür saldırılar karşısında, halkın sesi daha güçlü çıkmalı ve gereken adımlar atılmalıdır.
Rabbim Türk'ü Korusun ve Yüceltsin.
 

Hoşça kalınız…

Filistin Meselesi ve İslam Dünyasıyla Koordinasyon

Türkiye’nin son dönemdeki diplomatik temaslarının merkezinde Gazze yer almaktadır. Dışişleri Bakanı Hakan Fidan’ın İslam İşbirliği Teşkilatı ve Arap Ligi nezdindeki görüşmeleri, Türkiye’nin Filistin meselesinde diplomatik baskı kurma stratejisini güçlendirme amacını taşımaktadır. Bu temaslar, Türkiye’nin yalnızca insani söylemle değil, aynı zamanda uluslararası hukuk ve diplomatik mekanizmalar üzerinden hareket ettiğini göstermektedir.

Suriye ile İlişkiler: Güvenlik ve Mülteci Boyutu

Ankara’da gerçekleşen Türkiye-Suriye görüşmeleri, iki ülke arasındaki diplomatik ilişkilerin geliştirilmesine yönelik önemli bir adımdır. Görüşmelerin içeriğinde sınır güvenliği, terörle mücadele ve mülteci meselesi gibi başlıkların öne çıktığı anlaşılmaktadır. Bu süreç, Türkiye’nin bölgesel istikrarı önceleyen bir güvenlik mimarisi kurma arzusunu yansıtmaktadır.

Avrupa ile Temaslar: Yaptırımlar, Göç ve Enerji

Türkiye’nin İtalya, İrlanda ve Almanya gibi Avrupa ülkeleriyle yürüttüğü temaslar, hem Gazze bağlamında hem de göç ve enerji politikaları açısından önem taşımaktadır. Avrupa’nın İsrail’e yönelik tutumunda yaşanan kırılmalar, Türkiye’nin diplomatik söylemini daha etkili kılmakta; aynı zamanda enerji arz güvenliği ve göç yönetimi gibi konularda iş birliği zeminini genişletmektedir.

Çok Taraflılık ve Yeni Dış Politika Dili

Türkiye’nin son dönemdeki diplomatik hamleleri, klasik ikili ilişkilerin ötesine geçerek çok taraflı platformlarda etkin bir pozisyon alma çabasını yansıtmaktadır. BM Genel Kurulu, İİT, Arap Ligi ve bölgesel zirveler üzerinden yürütülen temaslar, Türkiye’nin normatif söylemle reel politikayı dengeleyen bir dış politika dili geliştirdiğini göstermektedir.

Amerika Birleşik Devletleri, Grönland’ı yeniden satın alma fikrini gündeme taşıyor. Bu, buz üstüne imza atmak değil; küresel vitrine çıkmak demek. Artık toprak değil, dikkat satın alınıyor. Grönland gibi bir coğrafya, stratejik değerinden çok sembolik anlamıyla pazarlanıyor. Bu çağda diplomasi, harita üzerinden değil, medya üzerinden yürütülüyor. Trump’ın bu hamlesi, klasik emperyal reflekslerin modern bir kamuoyuversiyonu. Sömürgecilik artık askeri değil, estetik bir mesele: kim daha iyi poz verir, kim daha çok görünür?

Avrupa ise Ukrayna dosyasını kapatmak istiyor ama kapağın altı hâlâ kaynıyor. Barış çağrıları, diplomatik nezaketin değil, stratejik tükenmişliğin ürünü. Fransa içe kapanıyor, Almanya sessizliğe gömülüyor. İç krizler dış politikayı susturuyor. Putin masada değil ama masayı kuran o. Ateşkes değil, zaman kazanma oyunu oynanıyor. Diplomasi, artık çözüm değil, tükenmişliğin makyajı. Avrupa’nın bu tavrı, aslında bir tür “unutma diplomasisi”: sorun çözülmüyor, sadece görünmez hâle getiriliyor.

Türkiye’nin güney sınırında ise oyun daha sessiz ama daha keskin. Suriye’deki sessizlik, yeni yönetimlerin eski oyunları sahneye koymasından ibaret. PKK zaman kazanıyor, bölge aktörleri pozisyon arıyor. Türkiye, bu sahnede figüran değil ama başrolü hâlâ kendi yazmak zorunda. Çünkü bu coğrafyada senaryo dışarıdan gelirse, sonuç içeriden yıkılır. Güvenlik önceliği, siyasi süreçten önce geliyor. Diplomasi, burada bir lüks değil, bir zorunluluk. Ama bu zorunluluk, çoğu zaman sessizlikle maskeleniyor.

2025’in diplomasi tablosu, aslında bir karakter testi. Kim sabırlı, kim stratejik, kim sadece gösterişli? Haritalar sabit kalabilir ama anlamlar yer değiştiriyor. Ve bu değişimde en büyük risk, karakterin kaybı. Çünkü diplomasi, sadece bilgi değil, duruş ister. Duruşu olmayan devlet, pozisyonu olan aktör olamaz. Uluslararası ilişkilerde artık en büyük eksiklik, sahici niyet. Herkes rol kesiyor ama kimse gerçeği söylemiyor. Bu yüzden diplomasi, çözüm değil, gösteri hâline geliyor.

Sonuç olarak, 2025’in diplomasi tiyatrosunda perde açık, oyuncular hazır, seyirci uyanık. Ama hâlâ eksik olan bir şey var: samimiyet. Çünkü sahne ne kadar büyük olursa olsun, karakteri olmayan bir oyun sadece gürültü üretir. Ve gürültüyle yönetilen bir dünya, sessizlikle çökebilir. Diplomasi yeniden tanımlanmalı: taşlamalı, ritimli ve karakterli bir duruşla. Sahici olanın sahneye çıkma vakti geldi. Artık senaryo değil, zemin değişmeli.

Amerika’nın, Rusya – Ukrayna Savaşında, Ukrayna’yı finanse etmesi, Çin’in Orta Asya’da artan gücünü kırmaya çalışması ve bir taraftan da Türkiye’ye karşı sınır ötesindeki teröristleri desteklemesi yeni çatışma sahasının Orta Doğu’dan çok Türkistan’da yani Orta Asya’da belireceğini düşünüyorum.

NıkkeıAsia haber sitesi editörü Andrew Sharp’ın köşe yazısına göre; “Donald Trump’ın Ocak ayında Beyaz Saray’a dönmesi, Asya hükümetlerini ve endüstri liderlerini şimdiden tedirgin ediyor. Seçilmiş başkanın dost ve düşmanlara genel tarifeler uygulama tehdidini yerine getirip getirmeyeceğini, doları zayıflatmaya çalışıp çalışmayacağını veya Japonya ve Güney Kore gibi müttefiklerden ABD birliklerine ev sahipliği yapmaları karşılığında daha fazla para çekip çekmeyeceğini kimse kesin olarak bilmiyor. Amerika’yı NATO’dan mı çekecek? Ukrayna’nın Rusya ile savaşında onu finanse etmeye devam mı edecek? Belki de Hint – Pasifik’teki güvenlik açısından en önemlisi, Çin ile bir çatışma durumunda Tayvan’ı mı destekleyecek?” (AnsrewSharp, “WhatDoesTrump’sReelectionMeanForAsiya?”, asia.nikkei.com, 30.11.2024)

Asya haber sitesinde yayınlanan bu köşe yazısında sorulara kesin cevaplar bulunamamış ancak dünyayı okuduğum kadarıyla şunu ifade edebilirim ki Amerika bu soruların hepsini uygulamaya koyacaktır.

Yani Amerika, Rusya – Ukrayna savaşında taraf olmaya devam edecek, Asya’daki devletlerden kendisine dost ve düşmanlar yaratacak. Hatta Türk Devletler Teşkilatındaki üye ülkelerin arasındaki sorunları bile kullanmaya çalışacaktır. Özellikle Fergana Vadisi’nin ve Hazar’ın Statüsünün ilerleyen aylarda gündeme yeniden gelmesi kaçınılmazdır. Yine Orta Asya’da Rusya’dan sonra kendisine en büyük rakip olarak gördüğü Çin’i ise kontrol altında tutmak için Güney Kore ve Japonya’daki askeri üslerine yatırım yapmaya devam edecektir. Ayrıca yeniden seçilen Trump, Çin’e karşı yeni bir ekip kurarak öncelikle Çin’deki Uygur Türkleri meselesi üzerinden gerilim yaratacağı ve daha sonra Hint – Pasifik olası bir çatışma noktasında Tayvan’ı destekleyeceği kanaatimce Amerika’nın Orta Asya politikaları arasında yer alacaktır.

Ancak Çin, Kuşak Yol Girişimi Projesi ile Asya sınırlarının güvenliğini sağlamak için kritik bir strateji olarak görmektedir. Ayrıca bu proje ile Çin, dünya genelinde ekonomik entegrasyonunu artırmayı, uluslararası ticarette etkin rol oynamayı ve küresel düzeyde ekonomik gücünü arttırmayı amaçlamaktadır. Ayrıca Çin, Kuşak Yol Girişimi Projesi ile Türk tarihindeki ticaret yollarından birisi olan İpek Yolu olarak adlandırılan bu yolu canlandırarak Çin’den Avrupa’ya demiryoluyla mal nakliyatı yapmayı hedeflemiş ve yeni yollar belirleyerek uluslararası arenada daha güçlü bir konum elde etmek istemiştir. Bu proje başta Çin’in sonra Türk Devletlerinin ekonomik kalkınmasına, jeopolitik konumuna ve siyasi durumuna etki etmiştir. (DİPAM, “Kuşak – Yol Girişimi Çerçevesinde Türk Devletleri Teşkilatının Rolü”, Sayı:48, Temmuz 2024,s.2)

Zaten Trump sadece Azerbaycan ve Ermenistan arasındaki savaşı bitiren kişi olarak ortaya çıkmadı. Zengezur Koridorunu, ABD çıkarları için ele geçirmek ve oradan yapılacak olan ticarette ve yaşanan gelişmelerde pay sahibi olmaktı. Bunu da başardı.

Tüm bu gelişmeler karşısında böylece Amerika’nın ilerleyen aylarda Orta Asya’ya daha da ağırlık vermesi ve politika değişikliği yaparak yeni güç mücadelelerinin ortaya çıkmasına zemin hazırlayacaktır.

Buna karşı dikkatli olunmalıdır. Daha önceden de belirttiğim gibi 3. Dünya Savaşı Ortadoğu’dan değil Orta Asya (Türkistan)’dan başlayacaktır.

*Silahlarınızı Teslim Edin… Sizi Koyun Gibi Boğazlayalım!*

Yazan: Fahmi Huveydi

Eğer Bosna’yı anlamadıysanız, Gazze’yi asla anlayamazsınız!
Önce Bosna’yı öğrenin… ki Gazze’yi ve orada yaşananları kavrayabilesiniz.
Yoksa olanlara şaşırıp kalırsınız!

⸻

Sırpların Bosnalı Müslümanlara karşı başlattığı soykırım, tarihin en karanlık lekelerinden biridir:
 300 bin Müslüman şehit edildi.
 60 bin kadın ve kız çocuğu tecavüze uğradı.
 1,5 milyon insan yerinden edildi…

Bunları hatırlıyor muyuz?
Yoksa unuttuk mu?
Yoksa en baştan hiç bilmiyor muyduk?

⸻

CNN muhabiri Christiana Amanpour’a soruyor:
“Tarih kendini mi tekrar ediyor?”
Amanpour cevaplıyor:
“O savaş, Orta Çağ’ın karanlığını andırıyordu.
Katliamlar, kuşatmalar, aç bırakmalar…
Avrupa ise müdahale etmeyi reddetti.
‘Bu bir iç savaştır’ diyerek işin içinden sıyrıldılar…
Ama bu, koca bir yalandı.”

Soykırım dört yıl sürdü.
Sırplar 800’den fazla camiyi yıktı.
Bazıları 16. yüzyıldan kalmaydı.
Saraybosna’nın tarihi kütüphanesini ateşe verdiler.

Birleşmiş Milletler ne yaptı?
Goražde, Srebrenitsa, Žepa gibi Müslüman şehirlerin girişine “güvenlik kapıları” yerleştirdi, o kadar!
Ama şehirler hâlâ kuşatma altındaydı, bombalanıyordu…
Koruma denen şey sadece bir yalandan ibaretti.

⸻

Sırplar, binlerce Müslümanı esir kamplarına doldurdu.
Onları aç bıraktı, işkence etti…
İnsanlar iskelete döndü.

Bir Sırp komutana “neden bu zulmü yapıyorsunuz?” diye sordular.
Cevabı buydu:
“Çünkü onlar domuz eti yemiyorlar!”

⸻

İngiliz The Guardian gazetesi, o dönemde tam sayfa bir harita yayınladı:
Müslüman kadınların tecavüze uğradığı 17 büyük kampı gösteriyordu.
Bazıları Sırbistan topraklarının içindeydi.
Çocuklar bile tecavüze uğradı…
4 yaşındaki bir kız çocuğu…
Guardian onun için şu başlığı attı:
“Tek suçu Müslüman olmaktı.”

⸻

Kasap Mladiç, Žepa’da Müslüman komutanı bir görüşmeye çağırdı.
Ona sigara ikram etti, güldü, sohbet etti…
Sonra bir anda üzerine çullanıp boğazını kesti.

Sırplar, Žepa’da halka dehşet saçtı.

Ama en büyük facia Srebrenitsa’da yaşandı:
Birleşmiş Milletler askerleri gece Sırplarla eğlenip dans ediyordu.
Bazıları Müslüman kadınlara bir lokma yemek karşılığında iffetsiz teklifler sunuyordu.

İki yıl boyunca Srebrenitsa kuşatma altındaydı.
Sırplar, gelen yardımların çoğunu el koyuyordu.
Sonunda Batı şöyle dedi:
“Müslümanlar silahlarını teslim etsin, biz koruyacağız…”

⸻

Müslümanlar, yorgunluktan ve çaresizlikten kabul etti.
Silahlar teslim edildi.
Ve o gece, Srebrenitsa kurtlara bırakıldı…

Sırplar kadın ve erkekleri ayırdı.
12 bin erkek ve çocuk bir araya toplandı.
Hepsi katledildi.
Cesetlerine işkence yapıldı.
Bazılarının yüzüne canlıyken Ortodoks haçı kazındı.
(Bu sahneleri Time veya Newsweek dergileri yayınladı.)

Bazı Müslümanlar, “beni artık öldür” diye yalvarıyordu…
Acı, dayanılmaz boyuttaydı.

Bir anne, celladın elini tutup oğlunu öldürmemesi için yalvarıyordu…
Cellat onun elini kesti,
Sonra gözünün önünde oğlunun boğazını kesti…

Biz neredeydik?
İzliyorduk…
Yiyorduk, içiyorduk, gülüyorduk, eğleniyorduk…

⸻

Srebrenitsa’da her şey bittikten sonra, kasap Radovan Karadziç şehre zaferle girdi ve ilan etti:
“Srebrenitsa her zaman Sırp’tı, şimdi tekrar kucağımıza döndü!”

Sırplar, Müslüman kadınlara tecavüz edip 9 ay boyunca onları esir tutuyorlardı.
Neden?
Bir Sırp asker, Batılı bir gazeteye şöyle demişti:
“Müslüman kadınlardan Sırp bebekleri doğmasını istiyoruz.”

⸻

Bugün hâlâ Bosna, Saraybosna, Banja Luka, Srebrenitsa’yı hatırlıyoruz.
Unutmadık.
Unutmayacağız.
Ve aynı şekilde:
Endülüs’ü unutmadık.
Filistin’i unutmadık.
Unutmayacağız!

⸻

Ve burada tarihin utanç dolu sayfasına bir isim daha yazmak gerek:
O dönem BM Genel Sekreteri olan Ortodoks yaşlı adam Butros Gali,
Sırp kardeşlerine açıkça destek verdi.

Ama ne yazık ki…
Otuz yıl geçti, biz hâlâ ibret almadık.

⸻

Bir not daha:
Sırplar, özellikle din adamlarını, cami imamlarını, aydınları ve iş insanlarını hedef alıyorlardı.
Onları bağlayıp boğazlıyor, sonra cesetlerini nehirde yüzdürüyordu.

⸻

Tarih, çocuklara uyusunlar diye anlatılmaz.
Erkekler uyansın diye anlatılır!

Bu yazıyı okuyana ve paylaşana Allah rahmet etsin.

Ve bugün…
Filistinlilere, Gazze halkına “silahlarını bıraksınlar, yoksa savaşın sorumlusu olurlar” diyenler var ya…
Onlar ne akıl taşır, ne onur…
Hayvan bile onlardan daha onurludur! ..

Ağustos ayı içerisinde Türk milleti Anadolu’yu kendisine yurt edinmek için 26 Ağustos 1071’de Selçuklu Sultanı Muhammed Alparslan komutasındaki Selçuklu Ordusu ile Doğu Roma İmparatoru Romen Diyojen komutasındaki Roma Ordusu arasında yapılan Malazgirt Meydan Muhaberesini Türklerin kazanmasıyla Anadolu’nun kapıları açılmıştır.

11 Ağustos 1473 Otlukbeli Savaşı’nda Fatih Sultan Mehmet, Akkoyunlu Uzun Hasan’ı yenmiştir. Böylece Anadolu’da Osmanlı Devleti üstünlüğü pekişmişti.

Yine 23 Ağustos 1516’da Mercidabık Savaşıyla Osmanlı Devleti, Memlüklüleri yenmişti. Suriye ve kutsal topraklar Osmanlı Devleti’ne geçmişti.

Ağustos ayı içerisinde Türklerin kazandığı diğer zaferlerden birisi olan 29 Ağustos 1521 yılında Kanuni Sultan Süleyman’ın Belgrad’ı fethetmesi olmuştur. Bundan 5 yıl sonra 29 Ağustos 1526 yılında yine Kanuni Sultan Süleyman komutasındaki Osmanlı Ordusu ile Macaristan Kralı II. Layoş komutasındaki Macar Ordusu arasında yapılan Mohaç Meydan Muhaberesinde Osmanlı Ordusu, Macar Ordusunu iki saat gibi kısa bir sürede imha etmiş ve savaşı Osmanlı Ordusu kazanmıştır. Bu savaş en kısa sürede biten meydan muhaberesi olarak tarihe geçmiştir.   

Venediklilerin elinde bulunan ve Doğu Akdeniz’in en büyük adası konumunda olan Kıbrıs II. Selim’in emriyle Lala Mustafa Paşa tarafından 1 Ağustos 1571’de fethedilmiştir.

Osmanlı Devleti eski ihtişamlı yıllarından duraklamaya, gerilemeye ve en sonunda ise dağılma sürecine girmiş ve en sonunda işgale uğrayarak 30 Ekim 1918’de Mondros Ateşkes Antlaşmasıyla fiilen sona ermiştir. Ardından Türk milletinin bağımsızlığını ve onurunu tamamen yok eden sözde barış antlaşması olan “Sevr Barış Antlaşması” 10 Ağustos 1920’de İstanbul Hükümeti tarafından imzalanmıştır. Fakat Milli Mücadelenin liderliğini üstlenen Mustafa Kemal ve Türkiye Büyük Millet Meclisi Sevr’i bir paçavra olarak görmüş ve kabul etmemiştir. Hatta Türkiye Büyük Millet Meclisi 19 Ağustos 1920’de bu antlaşmayı kabul edenleri ve imzalayanları “vatan haini” ilan etmiştir. Sevr’in tanınmaması ile birlikte bu paçavrayı kabul edenlerin ve imzalayanların TBMM tarafından vatan haini olarak ilan edilmesi de zafer ayı dediğimiz Ağustos ayına denk gelmiştir.

Tüm bu gelişmeler ışığında “Şark Planı” ile kurgulanan ve 13 Eylül 1683 yılında Türklerin Viyana’dan geri dönmesi ile başlayan ve 1699 Karlofça Antlaşmasıyla hızlanan geri çekilme süreci 238 yıl son Sakarya’da durdurulmuştur. Şark Planını hazırlayan küresel güçler bunu uygulamak için önlerinde tek sorun olarak gördükleri Türkleri imha etmek için tetikçi olarak Yunan Ordusunu Anadolu’ya göndermişlerdir. Mustafa Kemal’in 23 Ağustos 1921’de başlayan Sakarya Meydan Muhaberesinde “Hattı müdafaa yoktur, sathı müdafaa vardır. O satıh, bütün vatandır. Vatanın her karış toprağı vatandaşın kanıyla ıslanmadıkça terk olunamaz” emrini vermesiyle 22 gün 22 gece dünyanın en uzun süren meydan muhaberesi sonucunda Türk Ordusu 13 Eylül 1921’de Sakarya Irmağı’nın doğusundan Yunan Kuvvetlerini temizlemiştir. Böylece 238 yıllık geri çekiliş yerini taarruza bırakmış ve hazırlıklar 1922 yılının Ağustos ayına kadar sürmüştür. Mustafa Kemal’in Başkomutanlığını yaptığı Türk Ordusu 26 Ağustos 1922’de düşmana taarruza kalkmış ve 30 Ağustos da Dumlupınar’da vurulan darbe sonucu Yunan Ordusu kaçmaya başlamıştır. Bunun üzerine Başkomutan Mustafa Kemal, “Ordular ilk hedefiniz Akdeniz’dir. İleri!” emrini vererek Türk Ordusu, Yunan Ordusunu kovalamaya başlamış ve iki yüz bin civarındaki Yunan Ordusunun tamamı neredeyse imha edilmiş, geri kalanlar 9 Eylül 1922’de denize dökülmüş ve canını zar zor kurtaran az bir grupta gemilere binerek Atina’ya kaçmıştır.

Osmanlı Devleti’nin küllerinden yeni bir devlet olan Türkiye Cumhuriyeti Devleti, Lozan Antlaşması ile dünyaya ilan edilmiş ve tanıttırılmıştır. Ancak bağımsız Türkiye’nin kurulmasından sonra küresel güçler Anadolu’yu ve üzerinde kurulu Türk devletini ve bu devleti kuran Türk milletini asla ve asla rahat bırakmamışlardır. Her fırsatta Türkiye’ye güç ve enerji kaybettirmek için ellerinden geleni yapanlar en son 15 Temmuz 2016 günü Türk Silahlı Kuvvetleri’nin içine sızan FETÖ Terör Örgütü militanları tarafından darbe kalkışması yapılmıştır. Başta seçilmiş hükümet olmak ile birlikte Türk vatanı ve Türk milleti hedef alınarak Mete Han’dan beri sistemli bir ordu yapısına sahip olan Türk Silahlı Kuvvetleri’nin imajı ve saygınlığı yıpratılmak istenmiştir. Ancak Türk milleti büyük bir feraset örneği göstererek Türk Silahlı Kuvvetleri’nin içine sızmış hainler ile tamamen yerli ve milli, Anadolu’nun asil evlatları olan askerleri çok iyi ayırt ederek, “Peygamber Ocağı”, “Muhammed’in Ordusu”, “Mehmetçik” diye adlandırılan Türk Silahlı Kuvvetleri’ni topyekun zan altında bırakmamış ve her daim askerlerinin yanında yer almıştır.

Darbe kalkışmasından sonra yapılan ihraçlar sonrası dünya devletleri Türk Silahlı Kuvvetlerinin toparlanamayacağını düşünmüştü. Çünkü Türk Silahlı Kuvvetlerinin komuta kademesinde kadro açığı oluşmuştu. Ancak buna rağmen Türk Silahlı Kuvvetleri 40 gün gibi kısa bir sürede toparlanarak zafer ayı olarak nitelendirilen Ağustos ayında Cerablus’u DEAŞ Terör Örgütünden temizlemek amacıyla 24 Ağustos 2016 sabaha karşı 04.00’da sınır ötesi harekâta başlamış ve bu harekâta “Fırat Kalkanı” adı verilmiştir. Fırat Kalkanı Operasyonun ardından yapılan sınır ötesi operasyonlara zemin hazırlamış Türkiye sınırları boyunca bulunan DEAŞ, PKK, YPG, PYD vb. terör örgütü militanları imha edilmiştir.

Sonuç itibariyle, Ağustos ayı Türk milletinin geçmişinin, bugününün zafer ayı olmakla ile birlikte belki de gelecekte kazanacağı zaferleri anıldığı ay olacaktır. Bu vesile ile Ağustos ayında kazandığımız zaferlerle birlikte 30 Ağustos Zafer Bayramımızı kutlar başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk ile silah arkadaşlarını ve tüm şehitlerimizi rahmet ve minnet ile yâd ediyorum...

Aslına bakıldığında Türkiye, Karadeniz’in dalgaları arasında bir denge gemisi gibi ilerliyor. Ne Batı’nın rüzgârına tam yelken açıyor ne de Doğu’nun limanına demir atıyor. Erdoğan – Putin görüşmesi Türkiye’nin stratejisini yeniden belirleme amacı olabilir. Ancak mesele yalnızca diplomatik temas değil; bu temasın arkasında yatan tarihsel hafıza, jeopolitik refleks ve medeniyet iddiası göz ardı edilemez. Bu nedenle Türkiye, sadece bir aktör değil, aynı zamanda bölgesel güç olduğu iddiasını yeniden hatırlatıyor.

Kanaatimce iki liderin görüşmesinden şu anlam ortaya çıkmaktadır:

Rusya’nın Avrasyacı stratejisi ile Türkiye’nin çok eksenli dış politika stratejisi sahada zaman zaman benzerlik gösterse de özünde farklı bir bakış açısına dayanır. Bu nedenle Türkiye, kendi tarihsel derinliğini ve bölgesel sorumluluğunu merkeze alarak ne bir denge unsuru ne de bir tampon bölge konumunda olmakla yetinmek istemiyor. Böylece Türkiye “tampon bölge” değil bölgesel güç yani “stratejik güç” olma iddiasını pekiştirmek istiyor.

Ancak bu iddiaların gerçekleşmesi yalnızca diplomasiyle değil, içerideki zihinsel berraklıkla mümkündür. Türkiye’nin dış politikadaki stratejilerini uygulayabilmesi için öncelikle içerideki zihniyet ile örtüşmesi ayrıca tarihsel sorumluluk bilincinin oluşturulmasıyla birlikte kamuoyu desteği bu sürece anlam kazandırır. Aksi hâlde, görüşmeler yalnızca protokol fotoğraflarına indirgenir; oysa mesele, fotoğrafın arkasındaki fikri çerçeveyi inşa etmektir.

Türkiye gücünü uluslararası arenada ispatlamaya çalışmakla birlikte son yıllarda dış politikasını sadece güvenlik eksenli olarak değil aynı zamanda fikirsel derinliği olan stratejik bir diplomasi metoduyla da şekillendirmeye çalışmaktadır.

Dolasıyla bu temas Türkiye’nin bölgesel konumunu yeniden tanımlama ve aktifleştirme çabasının yanında güncel bir dış politika vizyonunun yansımasıdır. Bu nedenle mesele yalnızca diplomatik denge değil; strateji üretme kapasitesiyle bölgesel güç olarak “ben de varım” diyerek sahada var olmaktır. 

----------

Filistin adı duyulunca insanın kalbinde bir şeyler titrer. Açlıktan yorgun düşmüş her yaştan bedenler ve özellikle açlığa dayanamayıp bayılan ve hayatını kaybeden yaşlılar ve çocuklar, evleri yapılan bombalamalarla başına yıkılanlar ve en trajiği ise elinde emziğinden başka bir şey olmayan çocukların İsrail askerleri tarafından barbarca katledilmesidir. Daha da trajik olanı nedir diye sorarsınız o da dünyanın gözü önünde bu kadar vahşet yapılırken Müslüman ülkelerin, kendilerini süper güç olarak tanımlayan ya da medeni olarak pazarlayan Avrupalı devletlerin ses çıkarmamasıdır. İşte ben bu vahşete ve dünyanın vahşetler karşısında sessiz kalmasına herhangi bir tanım bulamadım. İsrail’in barbarlığına karşı dünya resmen kör, sağır ve dilsiz olmuş. Bebekler, çocuklar, yaşlılar, suçu ve günahı olmayan siviller ve yerleşim yerleri, hastaneler, ibadethaneler, okullar her yer bilerek istenerek hedef alınarak İsrail askerleri tarafından vurulmaktadır. Dünyanın gözü önünde soykırım yapılmaktadır. Fakat dünya her zaman ileri sürdüğü “İnsan Hakları”nı, Filistin’e gelince uygulamamaktadır.

Sahi “İnsan Hakları” kavramı gerçekten evrensel mi? Batı’nın hiç dilinden düşürmediği özgürlük ve adalet söylemleri ile İsrail’in, Filistin’de uyguladığı katliamlar ve soykırımlara karşı Batı’nın takındığı tavır ve yaklaşımları arasında bir uçurum yok mu?

Yazıma şöyle devam edeyim ki sorduğum soruyu da bir nebze cevaplamış olayım. Dünya özellikle Amerika ve Avrupa Filistin meselesine karşı net bir duruş sergileyememesinin yanında Rusya – Ukrayna Savaşı’nda, Rusya’ya güçlü yaptırımlar uygulanmış ve Ukrayna’ya destekler verilmiş ve halen daha bu verilen destekler devam edilmektedir. Aynı Avrupa onlarca yıl süren Filistin’in işgali karşısında sessiz kalmış ve yapılan katliamlara ve soykırıma göz yummuş ve halen daha bu tutumlarına devam etmektedirler.

Buradan çıkan sonuca göre demek ki insan hakları evrensel değilmiş, özgürlük ve adalet kavramları mazlum ülkelere orada yaşayan! Mazlum milletlere uygulanmıyormuş. Bu nedenle çifte standart uygulanıyormuş. Bu durum Batı’nın aylardır süren Ukrayna’nın ve Filistin’in işgallerine olan yaklaşımlarından bariz anlaşılmaktadır.

Hatta dünya basınında Filistin’in başına gelen olaylar ile Ukrayna’nın başına gelen olayların sunuş biçimleri bile farklılık göstermektedir. Bir tarafta işgale karşı “direniş” diye ifade edilirken diğer tarafta işgale direnenlere karşı “terörist” etiketi yapıştırılmaktadır. 

Anadolu Ajansı’nın haberine göreThe Electronic İntifada Web Sitesinin Kurucusu, Gazeteci ve Aktivist Ali Abunimah’ınBatı Medyasının ikiyüzlülüğünü şu şekilde ortaya koymuştur:

“İsrail – Filistin çatışmasıyla ilgili haberlerde genel olarak kullanılan ifade “Filistin Sorunu”dur. Sanki burada Filistin bir sorun bir engel olarak lanse edilmiş ve İsrail’in katliamlarına meşruluk kazandırılmak istenmiştir. Yine Batı Medyası, Filistinlilerin eylemlerini tanımlarken “Terörist, Militan, Roket Saldırıları” ifadelerini kullanırken, İsrail’in katliamlarına karşı ise “Meşru Müdafaa, Misilleme” gibi masumane ifadeler kullanılmıştır.”[1]

Fakat Rusya – Ukrayna Savaşında ise Batı Medyası bu savaşı neredeyse anlık olarak aktarmış ve sivil kayıplardan bahsederek Ukrayna’da yaşananları “İnsani Dram” olarak manşetlerine taşımıştır. BBC, CNN International, Washington Post, TheGuardian, NewYork Times Reuters gibi Batı Medyası Ukrayna’da hayatını kaybeden çocuklar için “Rusya tarafından öldürülen çocuklar” ibaresini kullanmaktan çekinmezken aynı konu Filistin’deki çocuklar olunca sadece “öldü” ibaresini kullanması Batı Medyasının ikiyüzlülüğünü resmen göstermiştir.[2]

Batı’nın medyası ikiyüzlülüğünün yanı sıra Uluslararası Kurumların Tutarsızlığı da ayrı bir sorun teşkil etmektedir. Özellikle Birleşmiş Milletler Kararları ve İsrail’in uygulamaları arasındaki uçurum yine Avrupa Birliği’nin retorik olarak barış yanlısı olması fakat fiiliyatta etkisiz bir tutum izlemesi Filistin’de yaşananlara karşı ne kadar duyarlı! olduğunu gözler önüne sermektedir.

Birleşmiş Milletlerde İsrail – Filistin Meselesinin Çözümüne yönelik adımlar atılmış olsa da İsrail bu atılan adımların hiç birisini uygulamamıştır.

Özellikle 7 Ekim 2023 tarihinden itibaren İsrail tarafından Filistin’e yönelik başlatılan katliamlar sebebiyle dünyanın gözü Filistin’e çevrilmiş ve birçok sivilin katledilmesiyle uluslararası toplum harekete geçmiştir. Bununla birlikte 17 Ekim 2023 tarihinde 15 üyeli Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nde Rusya’nın sunduğu İsrail – Filistin çatışmasıyla ilgili karar tasarısının oylanmasıyla üst seviyeye ulaşmıştır.[3]

Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı’nın hazırladığı yayına göre ise:

“Ateşkes çağrısının reddedilmesi, uluslararası toplumda tepkilerin daha da büyümesine neden olmuştur. 28 Ekim 2023 tarihinde, 193 üyeli Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’nun 10. Acil Özel Oturumunda, Gazze’de yaşanan vahşetle ilgili sunulan “Sivillerin Korunması ve Yasal ve İnsani Yükümlülüklerin Yerine Getirilmesi” başlıklı karar tasarısı, geniş bir destekle kabul edilmiştir.”[4]

Ayrıca:

“15 Kasım 2023 tarihinde BM Güvenlik Konseyi tarafından Gazze’de süren çatışmalara “acil ve uzatılmış ara verilmesi” talebinin yer aldığı karar tasarısı kabul edilmiştir. Bölgede şiddetini giderek arttıran insani yardım sorusuna yönelik olarak 22 Aralık 2023 tarihinde Gazze’de genişletilmiş insani yardımların kesintisiz ve güvenli erişimi için “acil adım atılması” talep edilen karar tasarısı BM Güvenlik Konseyi’nce kabul edilmiştir. 15 üyeli BM Güvenlik Konseyi’nin geçici  üyeleri Cezayir, Ekvator, Guyana, Japonya, Malta, Mozambik, Güney Kore, Sierra Leone, Slovenya ve İsviçre tarafından hazırlanan, Gazze’de kalıcı ve sürdürülebilir ateşkese dönüşecek şekilde, ramazan ayında acilen ateşkes sağlanmasının talep edildiği karar tasarısı, 25 Mart 2024’te oylanmış ve kabul edilmiştir. İsrail’in Gazze Şeridi’ne başlattığı saldırılardan bu yana Güvenlik Konseyi’nin ilk açık ateşkes çağrısı olma özelliğini taşıyan kararda, sivillere ve sivil nesnelere yönelik tüm şiddet, düşmanlık ve terör eylemleri şiddetle kınanmıştır. 5 Nisan 2024 tarihli BM İnsan Hakları Konseyi’nin 55. Oturumunda “Doğu Kudüs Dahil İşgal Altındaki Filistin Topraklarında İnsan Hakları Durumu ve Hesap Verebilirlik İle Adaleti Sağlama Yükümlülüğü” başlıklı karar tasarısı oylanmıştır. Türkiye’nin de ortak sunucuları arasında yer aldığı ve İslam İşbirliği Teşkilatı tarafından sunulan karar tasarısı, 47 üyeli konseydeki oylamada 28’e karşı 6 oyla kabul edilmiştir. Oylamada 13 ülke çekimser kamıştır.”[5]

Görüldüğü üzere Birlemiş Milletlerde alınan kararlara rağmen İsrail tam tersi bir tutum izlemiş ve katliamlarına devam etmiştir. Birleşmiş Milletler ise bu konuda sadece tasarı hazırlamak ve kınamaktan öte bir yaptırım uygulamamıştır. Ancak aynı şeyi Rusya – Ukrayna Savaşı’nda söylemek mümkün değildir. Bu savaş başladığı andan itibaren Rusya’ya çeşitli ambargolar uygulanmış ve Avrupa Devletleri net bir tavır sergileyerek Ukrayna’ya her türlü yardımlarda bulunmuşlardır. Özellikle Amerika Birleşik Devletleri, Rusya – Ukrayna Savaşı’nda resmen tarafken İsrail – Filistin meselesinde, Gazze’de katledilen çocuklar için net bir tavır sergilememiştir. Hatta BM toplantılarında alınan kararlarda hep ret oyu kullanmıştır.

Bu durum başta Amerika gibi devletlerin ve Birleşmiş Milletlerin ne derece adil ve güvenilir olduğunun sorgulanması gerektiğini bir kez daha ortaya koymuştur. Uygulanan bu çifte standart insanlık adına utanç vesikası olarak tarihe geçmiştir. Üstelik BM Milletler haricinde Güney Afrika’nın açtığı soykırım davasında Uluslararası Adalet Divanı, İsrail’in Gazze’deki askeri operasyonlarını durdurması gerektiği ile ilgili hüküm verirken yine de hüküm uygulanmamış ve uluslararası toplum Filistin konusunda işlevsiz kalmıştır.

İsrail ne BM Tasarısı Kararlarını ne de Uluslararası Adalet Divanı kararlarını uygulamayarak uluslararası hukuku da hiçe saydığını göstermiştir. Böylece Dünya’nın gözü önünde yapılan katliamlar ve soykırım süreci İsrail’in hukuk tanımazlığı ile birlikte devam etmektedir. Ne yazık ki Batı Medyası ve devletleri bu hukuksuzluğa da ses çıkarmamakla bu katliamlara ortak olmaktadırlar.

Aynı tutumu Ukrayna meselesinde takınmayan en başta Batı medyası ve devletlerine şu soruyu sormak gereklidir. “Vicdan coğrafi midir?”

Yine bu kadar Müslüman ülke varken ve kardeşleri Filistin’de katledilirken “Rahat uyumak caiz midir?”

Bu soruların cevaplarının hakkaniyetle verildiği gün Filistin’in kurtulduğu gündür...

Hoşça kalınız…
 

Geçmişi şöyle bir kendimce analiz ettim.
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan,ABD'ye tepki gösterip Münbiç'e ilerleneceğini ifade etmişti: "Bunu görüyor mu Amerika? Sayın Obama da doğru konuşmadı şu anda Sayın Trump da aynı yolda gidiyor. Bize “Münbiç’ten çıkacağız” dediler. Peki niye duruyorsunuz? Hadi çıkın. 

Kimleri getirdiniz oraya? PYD’yi, YPG’yi, PKK’yı. Biz Münbiç’e topraklarını asıl sahiplerine teslim etmek için geleceğiz.

Bizim farkımız bu."Tarih 2013 Dışişleri Bakanı Davutoğlu, PYD Başkanı Müslim'in Türkiye ziyaretinin önceden planlandığını belirterek, Müslim'in verdiği mesajların Türkiye'nin prensipleriyle uyumlu olduğunu söyledi. 

Kim bu Salih Müslim ve eş başkan Asya Abdullah denen kadın? 2003 yılında kurulan PYD Kurucu eş başkanları Asya Abdullah kim? Asya Abdullah Kandilde yetişmiş bir PKK'lı, Öcalan hayranı ve Dünya üzerinde ülke liderlerini gezerek Kürt halkına bir zulüm yapılıyormuş gibi ikna turu yapan devlet başkanları tarafından karşılanan bir mikser.

Irak'ta PKK içerisinde yetişip Suriye'de PYD'yi kuran bu kadın Suriye Kamışlı yani Aynel Arap kısacası Kobani denen bölgedeler. İşte bu bölge şu an Fırat'ın ne doğusu ne batısı Urfa Ceylanpınar ilçesinin tam karşısı yani kontrol edemediğimiz sıkıntının her akşam usta yorumcuların sopalarla tahtada gösterildiği yer.

Peki burada PYD nasıl güçlendi?

ÖSO ve İŞİD hatta HTŞ ile zamanla da Esed güçleriyle çatışan PYD bir anda ÖSO ve HTŞ ile barış sağlayıp İŞİD ile silahlı çatışmaya girdi, El Nusra olarak bilinen terör örgütünün ise hala akıbeti belli değil. HDP denen PKK-YPG-PYD sevicisi DEM Parti yetkililerin biz sırtımızı PYD ve YPG'ye yasladık derken PYD olarak kimi kastediyordu? Tabiki Salih Müslim ile Asya Abdullah denen çirkef kadını.

Biz ne yaptık içeride DEM Partisini yerden yere vururken Salih Müslim denen alçak terör liderini kırmızı halıyla karşıladık ve isteğini yerine getirdik. İsteği hatırlayanınız mutlaka vardır! 

Salih Müslim "Kürt bölgesi olan Kobanide yaşamakta olan Kürt halkı  İŞİD ve Esed rejim askerleri tarafından öldürülüyor sürgün ediliyor bize destek olun" talebine Dışişleri bakanımız Mevlüt Çavuşoğlu devlet aklını ortaya koyarak 2014 yılında sözde Kürt olan Irak Kürt yönetimi Barzani'nin peşmergelerini Irak’tan Türkiye içerisine sokup Urfa Ceylanpınar sınırından Kobani'ye sözde masum kürtleri kurtarmaya gönderdi. Türkiye topraklarından geçerlerken Lahmacun ve ayranlarını da biz Türkiye olarak ısmarladık. Bu Irak sınırımızdan alıp Suriye sınırımız Ceylanpınar'dan gidenlerin dönüşüne şahit olduk mu?

 Tabiki hayır.

 Aslında bin yıllık devlet aklımız biz bu peşmergeye sınırımızın 10 kilometre uzağında sınırı korumalar için yaptığımız kulelerden Türk askeri sınır ötesi harekat yaptığında PKK denen kansızların bu kulelerden Askerimize ateş açtığını dahi hatırlayamadık.

Çünkü adı peşmerge olan Barzani Kürt Özerk bölgesinin PKK ile içli dışlı olduklarını hiç bir zaman okuyamadık.Ne Baba Barzani ne Talabani ne Salih Müslim ne Asya Abdullah hiç bir zaman Türk dostu olmadı olmayacak da. 

Şimdi Suriye'de adı henüz tam anlamıyla bilinmeyen kiminin Colani Kiminin Golani kiminin Cavlani ve asıl adının Ebu Muhammed el Cevlan olduğu Sayın Fidan'ın ziyaretinden sonra Ahmed eş-Şera. olarak adlandırılan ve artık kravatlı poz veren HTŞ lideri iki günde Suriye'yi teslim almıştı .

Artık Suriye'de yeni lider bu adamdı.  İlk olarak MİT Başkanı İbrahim Kalın sonra eski MİT Başkanı Dışişleri bakanımız Hakan Fidan'ın temasları sonunda  ABD kurulduğunda dedesinin dedesi dahi görmemiş olan Donald Trump "Suriye'nin anahtarı Türkiye'nin elinde" dedi. 

Suriye'nin anahtarının bizim elimizde olduğunun söylenmesi üzerine bizim sahibinin sesi olan gazeteciler aldı sazı eline  bir başarı hikayesi yazmaya başladı. Suriyeli olarak içimizde bulunan sığınmacılar dahi kurtulan Suriye için o kadar sevinmedi.

Daha önceleri yeni yılda İstanbul Taksim meydanında yeni yıl coşkusunu Suriye bayrağı açarak kutlayan sığınmacıları hatırlayınca neden özgürlüğüne kavuşan Suriye için Suriyeli sığınmacılar sokaklara bu anı kutlamak için dökülmedi diye kendi kendime sormaya başladım.

Fakat yanıt bulamadım, Suriye'de bittiği söylenen savaş için hükümet  "bir ülke iç savaştan çıkınca ne hale düşüyor ibret almak için Suriye'ye bir gidip bakın" dese ülkenin yarısı Suriye'ye gitmek için kuyruğa girecek bir durumdayken Suriyeli sığınmacılardan sadece 100 bin kadarının sınır kapılarından geçtiği, bir çoğunun ise savaş öncesi kaçtıkları ülkenin şimdi ne durumda olduğunu görmeyi merak ettiği ifadeleri ile hükümet yetkililerinin arzuladığımız bir seviyede sığınmacı geçişi olmadığını vurgulamaları benim anlayacağım bir durum değil. 

Bazı gazetecileri unutmamak gerek bir özel haberler şefi hanım ile nerede bir kıpırdama olsa kameramanın yanına alarak giden Nagehan Alçı ise utanması gereken savaş muhabiri erkeklere ders vermiş tavırları ile kadınların savaş muhabirliğinde erkekleri solladığını kanıtlamalarını hiç anlayamadım.

Kabul ediyorum benim bu gelişmeleri anlayacak zekamın olmaması benim bir gerizekalı oluşumun en net kanıtıdır. 
Kimse yazdıklarımdan ders çıkarmaya çalışmasın.

Hoşça kalınız…

Hayatımın her safhasında her zaman zalime karşı mazlumdan yana; sahteye karşı, saflıktan ve temizlikten yana olmaya azami dikkat ettim… Tarkan bile “başkası olma kendin ol sen böyle daha güzelsin”…. demiyor mu?.. İnsan insanın kurdudur diye çok saçma bir laf var hani… Korkuların ve dünya elinde oyuncak olan ey insan … Yapma bunu ey insan… Yapma… Hayat,Toplum ve tarih, seni, bir kurt, tilki, fare veya koyuna dönüştürmüş. Kurt, Tilki , Fare veya Koyun elbisesi içinde kendini gösterir. Sen kendin ol sakın eşya olma loo.. Elbise; bir göstergedir hicaptır, işarettir, semboldür, rütbedir, ünvandır, ayrıcalıklı olmaktır. Elbisenin , renginin biçiminin ve modelinin tek bir anlamı vardır; BEN OLMAK…

 Ben demek: sen demektir. Siz veya biz değil. Üstünlüktür, ayrıcalıktır, yani sınırdır. Tefrikadır bu “ben” soy soptur , ırktır, sınırdır, grupçuluktur, rütbedir, makamdır, değerdir, kişidir ama *insan* değildir. İnsan ülkesinde, sayısız sınırları ve zindanları vardır. Hakim/mahkum, efendi/köle, tok/aç, zengin/fakir, emir/memur(kul), zalim/mazlum, patron/işçi, siyah/beyaz, doğulu/batılı, uygar/geri kalmış, arap/acem… v.s. İnsanlık ırklara, ırklar milletlere, milletler aşiretlere aşiretler sınıflara, sınıflar gruplara ve sülalelere bölünmüş.

Her birisi de ayrıca rütbelere, onurlara, unvanlara, lakablara zerre zerre parçalanmış. Sonunda bir fert, bir ben kalana değin… Bütün bunlar elbisede netleşmiş.(özdeşleşmiş)… Öyleyse kefen giy! Bütün renklerden sıyrıl. Herkesin giydiği rengi giy!!! Beyaz giy! Ben olmaktan çık. BİZ OL. Yani İnsanlar ol, zerrelere karışmış zerre ol. Denizde kaybolmuş bir damla ol… Seni Kurt, Tilki, Fare veya koyun gösteren her şeyi çıkart at. İnsan ol. İlk başta olduğun gibi…

Sonra en sonunda olacağın gibi tek bir beden ol. Ey ölümlü ve iki dünyalı… “dünya ve ahretli” iki parçalı elbise giy… Biri omuza, diğeri bele. Tek renk. Beyaz, dikişsiz, modelsiz, renksiz, sembolsüz. Sen olduğunu gösteren hiçbir işaret bulunmayan. Başkası olduğunuda göstermeyen bir şey giy! Seni anlatmak için bütün işaretleri, rütbeleri, sembolleri fırlaat, aattt!.. Zaten başka çarende yok hani…

Beş para etmez dünyanın içi boş manfaati için yağcı/ yalaka / dalkavuk ve hele ki tağuta, şeytana emperyalizme, müstekbirlere zalim ve katillere uşak olma...

Hoşça kalınız…

İngiltere geleceğin dijital askeri konsepti kapsamında çeşitli çalışmalar yürütmektedir. Bu çalışmalar, askerlerin teknolojik yeteneklerini artırmayı, operasyonel etkinliklerini geliştirmeyi ve savaş alanında stratejik avantaj sağlamayı hedeflemektedir.

1. **Dijital ve Akıllı Donanımlar:

İngiltere, askerlerin daha iyi iletişim kurabilmeleri ve bilgiye hızlı erişebilmeleri için gelişmiş dijital ve akıllı donanımlar geliştirmektedir. Bu donanımlar, askerlerin saha operasyonlarında daha etkin olmalarını sağlar. Örneğin, akıllı gözlükler veya kasklar, artırılmış gerçeklik (AR) teknolojisi ile saha bilgilerini anlık olarak gösterebilir.

 2. **İleri Dron Teknolojileri:

İngiltere, dronların keşif, gözetleme ve istihbarat toplama amaçlarıyla kullanımı üzerinde yoğunlaşmaktadır. Özellikle termal görüşlü dronlar, gece operasyonları ve zor hava koşullarında bile etkin bir şekilde çalışabilmektedir. Ayrıca, otonom dronlar, belirli görevleri insan müdahalesi olmadan yerine getirebilir.

3. **Veri Entegrasyonu ve Analitiği:**

Geleceğin dijital askerleri, büyük veri analitiği ve yapay zeka kullanarak sahadan elde edilen verileri anlık olarak analiz edebilecek. Bu sayede, komuta merkezleri daha hızlı ve doğru kararlar alabilir. İngiltere, bu tür veri entegrasyonu ve analiz sistemleri üzerine yatırımlar yapmaktadır.

4. **İleri Sensör Teknolojileri:

İngiltere, askerlerin çevrelerindeki tehditleri daha erken tespit edebilmeleri için gelişmiş sensör teknolojileri geliştiriyor. Bu sensörler, kimyasal, biyolojik, radyolojik ve nükleer tehditleri (CBRN) algılayabilir.

5. **Robotik ve Otonom Sistemler:

Geleceğin dijital askerleri, robotik ve otonom sistemlerle desteklenecektir. İngiltere, robotik kara araçları ve insansız hava araçları gibi sistemleri sahada kullanarak askerlerin tehlikeli görevlerde yerini alabilecek teknolojiler üzerine çalışmalar yürütmektedir.

6. **Giyilebilir Teknolojiler:

Askerlerin performansını artırmak ve sağlık durumlarını izlemek için giyilebilir teknolojiler geliştirilmekte. Bu teknolojiler, biyometrik sensörler aracılığıyla askerlerin sağlık verilerini takip edebilir.

Önder Akgün / Stratejist-Eğitimci-Yazar

Siyasetçiler, Profesörler, akademisyenler, akiller, kanaat önderleri, gazeteciler vs. fikir üretip durdular... Bir kişi çıkıp ta bu tür vahşetlerin olmaması için ne yapmalı diye sorup cevabını milletle paylaşmadı...? Ahada avazımın çıktığı kadar haykırıyorum...

Çözüm Allah'ın Emri ve Resulullah'ın uygulamaları. Yani İslâm. Yani hududullah, sünnetullah, sünneti Resulullah. İşte hakimler hakimi Allah'ın emri: "Ey akıl sahipleri! Kısasta ( idam) sizin için hayat vardır. Umulur ki (suç işlemekten) sakınırsınız."! (Bakara, 179) Meali ise şöyle: Ey akıl ve vicdan sahipleri, kısas cezasının uygulanmasının gayesi hepiniz için, toplum için güvenli bir hayat teminidir. Umulur ki Allah'a sığınarak emirlerine yapışır, günahlardan arınıp, azaptan korunur, kulluk ve sorumluluk şuuruyla, haklarınıza ve özgürlüklerinize sahip çıkarak şahsiyetli davranır, dinî ve sosyal görevlerinizin bilincinde olursunuz. Üstad Necip Fazıl Kısakürek derki; "Benim inandığım sistemde, sabah bir masumun öldürüldüğünü duyarsanız; akşam darağacında sallanan birini görürsünüz." Siz ne dersiniz ey vicdanı temiz insanlar...? ...

Tam 20 gün Cumhurbaşkanı, bakanlar basın / yayın dahil bütün Türkiye'nin gündeminde olan 8 yaşındaki ey Diyarbakırlı masum Narin Güran..! Mazlumiyeti için sadece ağlayabildiğim... Ey narin. Ey masum. Ey mazlum. Ey günahsız. Sana bin rahmet ve selam katiline/ katillerine bin lanet olsun.

Ey katil / katiller hiç haketmediği halde Diyarbakır'a da halel/zarar getirdiniz. Size veyl olsun. Size yazıklar olsun. ...

Not: Dikkat ettiyseniz bu sürede Gazzede'ki vahşetler bu olayın gölgesinde adeta unutuldu...(!?) Skandal olay çok korkunç çok...

Hoşça kalınız…

Şu an yeryüzünde akan kan Filistin/ Gazze başta olmak üzere müslümanın kanı, zulme ve vahşete maruz kalan mazlum mağdur ve sahipsiz Müslümanlar.

Bu mazlum ve mus’tazaf Müslümanların tek kurtuluş yolu da İslam birliğinden geçiyor. Yeryüzü coğrafyasında bu kadar zulüm bu kadar vahşet İslam ümmetinin paramparça oluşundan kaynaklanıyor maalesef. Ben müslümanım diyip kavga edenler; ayıptır günahtır ya huuu. Allah sizin yaptıklarınızı görüyor.

Rahmani ve gaybi kameralar şahdamarınıza kadar sizi ve herkesi ve her şeyi an be an görüntülüyor defterlerinize kaydediyor. "Her insanın yaptığı işleri boynuna astık, kıyamet günü de apaçık yazılmış bir kitap olarak meydana çıkaracağız onları, herkes, ne yapmışsa hepsini o kitapta yazılmış bulacak." İsrâ: 13 Şu anda bir tek ülke “devlet” olması gerekirken 51 İslam ülkesinin de (!) (nasıl bu kadar çook İslam ülkesi olunuyorsa !?... ) Türkiye’nin de Kürtlerinde Araplarında, Acemlerinde kurtuluşu İslam’dadır.

Birtakım ayrılıkçı ve benmerkezci, jakoben kökü dışarıda olan sözümona sağcı / solcu şövenist ırkçı unsurlardan bahsetmiyorum. Esasen, onlar bu yazının muhatabı değil. Lakin kimin adına olursa olsun ayrılıkçı, ayrımcı ırkçı fitne ve fesada garkolan kişi ve kurumlara bakış açımız her zaman negatif olmuştur hamdolsun…

Biz ilhamımızı Kur’an dan Hadis-i Şeriflerden ve İslam alimlerinin uygulamaları ve ümmetin onayından alıyoruz. O kadar...

Binaenaleyh, mülazahamızda şu an haklı olarak hakk talebinde bulunan Kürtlerin hakk namına ne kadar, doğal, otantik, orijinal, insani ve fıtri hakkı varsa İslam o hakların tümünü olağanüstü bir merhametle ve mükemmel bir biçimde teminat altına alıyor zaten. Başka diyarlarda çare aramak çaresizliktir esasen. Çaresiz değiliz; çare biziz. Ey millet; Abd yi Rusyayı ve kan içici vampir müstekbirleri değil, Allah ve Resulünü vekil yapın kurtulun. Tağutu/ şeytanı reddet imanın açılsın kardeşim. Türkiye de İslam milletinin yeniden toplumsal ve tarihsel dönüşümüne motor (lokomotif) gücünü temsil ediyor.

Ya şefkat ve merhamet ve adalet ile hareket edip xalasa (kurtuluşa) ulaşacak yada tarumar olacak. Bre bu iş şiddetle olmuyor olsaydı şimdiye kadar olurdu. Ortada 50.000 ölü ve 350 milyar dolar kaybımız hadisesi en dehşetengiz bir şekilde yüreklerimizi yakıyor… İşin en acı veren bir başka yönü de ölende öldürende aslında akraba, ya kardeş ya da emmoğlu!... Bendeniz öyle düşünüyorum…

Bu mübarek topraklarda yaşayan tüm halkların hayatı İslam’ın hayatında mündemiçtir. Herkes elini vicdanına koyup ne Amerika’ya ne İsraile ne İngilizlere, Fransızlara ve ortada ne kadar müstekbir ve tağuti / şeytani güç varsa elinin tersiyle onları kenara koyup direk Allah’a ve Resulüne yönelmelidir.

Hiç şüphesiz İslam; tüm kavimlerin dünyada ve ahirette kurtuluşunun ve mutluluğunun adıdır. Bediüzzaman hazretleri: Azametli bahtsız bir kıt'anın, şanlı tali'siz bir devletin, değerli sahipsiz bir kavmin reçetesi; ittihad-ı İslâmdır Buyuruyor. Al sana reçete. Ahiri kelam, sözlerin en güzeli en hası en âlası, kainatın yaratıcısı ve idarecisi olan Allah’ın kelamı ile sizi baş başa bırakmak istiyorum ve olup bitenleri aklınıza ve ma'şeri vicdanınıza havale ediyorum. * Cenab-ı Hakk (C.C) buyuruyor: Fussilat suresi: 33. Allah'a çağıran, salih amel işleyen ve "Kuşkusuz ben müslümanlardanım" diyenden daha güzel sözlü kim olabilir? 34. İyilikle kötülük bir olmaz. Kötülüğü en güzel bir şekilde sav.

Bir de bakarsın ki, seninle arasında düşmanlık bulunan kimse sanki sıcak bir dost oluvermiştir. 35. Bu güzel davranışa ancak sabredenler kavuşturulur. Buna ancak (hayırdan ve olgunluktan) büyük payı olanlar kavuşturulur. 36. Eğer şeytandan gelen kötü bir düşünce seni dürtecek olursa, hemen Allah'a sığın. Çünkü O, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir. 37. Gece, gündüz, güneş ve ay Allah'ın varlığının delillerindendir. Güneşe ve aya secde etmeyin.

Eğer gerçekten Allah'a kulluk ediyorsanız, onları yaratan Allah'a secde edin.

38. Eğer onlar büyüklük taslarlarsa, bilsinler ki Rabbinin yanında bulunanlar (melekler), gece gündüz hiç usanmadan onu tespih ederler. ....

Hucurat: 9. Eğer inananlardan iki grup birbirleriyle savaşırlarsa aralarını düzeltin. Eğer biri ötekine karşı haddi aşarsa, Allah'ın buyruğuna dönünceye kadar haddi aşan tarafa karşı savaşın. Eğer (Allah'ın emrine) dönerse, artık aralarını adaletle düzeltin ve (onlara) adaletli davranın. Çünkü Allah, âdaletli davrananları sever.

10. Mü'minler ancak kardeştirler. Öyleyse kardeşlerinizin arasını düzeltin. Allah'a karşı gelmekten sakının ki size merhamet edilsin.

11. Ey iman edenler! Bir topluluk bir diğerini alaya almasın. Belki onlar kendilerinden daha iyidirler. Kadınlar da diğer kadınları alaya almasın. Belki onlar kendilerinden daha iyidirler. Birbirinizi karalamayın, birbirinizi (kötü) lakaplarla çağırmayın. İmandan sonra fasıklık ne kötü bir namdır! Kim de tövbe etmezse, işte onlar zâlimlerin ta kendileridir.

12. Ey iman edenler! Zannın bir çoğundan sakının. Çünkü zannın bir kısmı günahtır. Birbirinizin kusurlarını ve mahremiyetlerini araştırmayın. Birbirinizin gıybetini yapmayın. Herhangi biriniz ölü kardeşinin etini yemekten hoşlanır mı? İşte bundan tiksindiniz! Allah'a karşı gelmekten sakının. Şüphesiz Allah tövbeyi çok kabul edendir, çok merhamet edendir.

13. Ey insanlar! Şüphe yok ki, biz sizi bir erkek ve bir dişiden yarattık ve birbirinizi tanımanız için sizi boylara ve kabilelere ayırdık. Allah katında en değerli olanınız, O'na karşı gelmekten en çok sakınanınızdır. Şüphesiz Allah hakkıyla bilendir, hakkıyla haberdâr olandır. Amenna ve saddekna…

Konumuzla alakalı olması hasebiyle teberrüken rahmetli M. Akife kulak verelim a dostlar… Hani, milliyyetin İslâm idi... Kavmiyyet ne! Sarılıp sımsıkı dursaydın a milliyyetine. Hani milliyetin İslâm idi... Irkçılık ne! Sarılıp sımsıkı dursaydın a milliyetine. "Arnavutluk" ne demek? Var mı şerîatte yeri?

Küfr olur, başka değil, kavmini sürmek ileri! Arabın Türke; Lâzın Çerkese, yâhud Kürde; Acemin Çinliye rüchânı mı varmış? Nerde! Arabın Türke, Lazın Çerkeze yahut Kürde; Farsın Çinliye üstünlüğü mü varmış? Nerde! Müslümanlık´ta "anâsır"mı olurmuş? Ne gezer! Fikr-i kavmiyyeti tel´în ediyor Peygamber. Müslümanlıkta "ırklar" mı olurmuş? Ne gezer! Irkçılık fikrini lanetliyor Peygamber. En büyük düşmanıdır rûh-i Nebî tefrikanın; Adı batsın onu İslâm´a sokan kaltabanın!... İlh...

Yeryüzünde Adem'den (a.s) kıyamete kadar her zaman iki millet, (ümmet) olagelmiştir. Biri tevhid yani İslam, diğeri şirk yani küfür milleti… Sahi biz hangisinden olmalıyız?.. Ama cidden. Yani sözde değil özde hah.. O zaman hadi bakalım. Ne ABD ne İsrail ne Fransız nede Çin. Allah’ın indinde İslamdır yegane din. * Millet-i İslam’ın bahtı ak yolu açık olsun. İnsanlığın Rabbi Allah, imanı İslam olsun.

Hoşça kalınız…

Filistin’de doğacak yeni nesillere köleliği kabul ettirerek, kendilerini katleden Siyonistlere karşı kin duyma duygularını yok etmek. ABD emperyalizmi den güç alarak, Şeytani bir akıl ile İran'ı şeytanlaştırıp savaşı yaymak. İBRAHİM'i koalisyon adı altında, onursuzluklarından emin olduğu Arap liderleri ve yönetimlerini yanına çekip, İran'a karşı savaş koalisyonu kurmak. Savaştırmak. ABD işbirliği ile tüm Ortadoğu'yu işgal etmek, müslümanlığı yok etmek ve müslümanları köle yapmak.

Açıkcası vizyonu; ABD ile birlikte tüm Ortadoğu'yu yönetimi altına almak. Cani, vizyonunu açıklarken, Ortadoğu'nun vizyonsuz hiç bir lideri ve yönetimi üzerine alıp, ne diyorsun diyemedi. Hepisi olayı halen Hamas İsrail olayı olarak lanse ederek halklarını konsolide ediyorlar. Maalesef...

Cani Vizyonunu, müslümanların sahipsizliği ile Ülke liderlerinin onursuzluğu üzerine kurmuş. Şöyle ki; Müslüman ülkelerin zaaflarını biliyor ve bu zaaflardan nasıl faydalanacağını açıkça ilan ediyor.

 En kuvvetli alkışı da bu alçak vizyonu ile alıyor. Emperyal destek tam. Müslüman ülke liderlerinin boyun bükeceklerinden emin. Arapları İran'a karşı Kullanacağından emin gözüküyor. Hedefi; önce birbirine kırdırıp sonrada hepisini kendisine köle etmek. Çünkü şunları çok iyi biliyor; ABD Füzeleriyle şiiler vurulunca sünnilerin sevinç çığlığı attığını biliyor. ABD Füzeleri İle sünniler vurulunca da şiilerin sevinç çığlığı attığını tahlil etmiş. Sünni, şii sevmiyor, şii de sünniyi sevmiyor. Bu nefret olduğu sürece kolay lokma olduklarının farkında.

Şeytani bir fitne ile birbirine kırdırmayı vizyon seçmiş. Planının tutacağından emin. Ülke liderlerinin ABD ye göbekten bağlı, işbirlikçi ve alçak olduklarının farkında. Mal varlıkları emperyallerin elinde. Küresel patronlara komisyon vermeden yaşayamadıklarını biliyor.

Dört bir tarafı ABD üsleri ile çevrilmiş olduklarını biliyor. Çocuklarının, Netflix'e, Bonzai'ye, ateizme, deizme, feminizme kurban gittiklerini biliyor. Kuşatıldıklarını, gözetildiklerini, takip edildiklerini,yatak odasındaki fısıltılarının bile hasmı tarafından kayıt altına alınabildiğini biliyor. Kendi hukukunu yapamayan zavallı olduklarını, sadece kendi halklarına zülüm eden diktatörler olduklarını biliyor.

ABD ile birlikte yaptıklarının yanlarına kâr kalacağından emin. Velhasıl; cani pervasız, destekçileri edepsiz ve acımasız, müslüman halk ise sahipsiz! Alkışlayanlar adeta şöyle sesleniyor. Durma bak meydan bom boş ele geçmez bu fırsat. Dün soykırım yapmıştın, bu gün de yiğitlik yap.

Bilmiyorlar ki; Her kes hesap yapar Allah’ın hesabı hepisini bozar. Olmaz bu şiddetlerin hükmü, Göz yılar önce sonra kanıksar ölümü. Kanla sulanmış toprak hada gür bitecek. Ekilen gövdelerin hepsi yarın fışkıracak. İnşaAllah.

Bu şiddetler gerçek iman sahiplerinin imanlarını ve direncini arttırıp, Emperyal hesapların alt üst olacağı günlerde Allah’ın planıdır. inşaAllah. Yüce Rabbimizden, siyonist ve emperyalistlerin hesabını bozmasını.

Başta Filistin ve Doğu Türkistan olmak üzere dünyada zülüm gören tüm Müslümanların zafere ulaştıklarını bize dünya gözü ile göstermesini niyaz ediyorum.

Hoşça kalınız…

O gün (kıyamet / hesap, mizan günü) herkes kesinlikle hesabını verecek… “Her insan grubunu imamlarıyla (eylemlerini saptayan defteriyle veya izlediği önderiyle, lideriyle) çağıracağımız gün, artık kimin kitabı sağ eline verilirse, onlar kitaplarını okuyacaklar ve onlar, bir ’hurma çekirdeğindeki iplikçik kadar’ bile haksızlığa uğratılmazlar. (İsra: 71)” Madem böylesine bir gerçekle karşılaşacağımız gün gibi hakikatken öyleyse bu pis ve kanlı kargaşa niye ki? Bu kaos ve kargaşanın kime ne faydası var ki? Birileri bizim kanlarımız ve göz yaşlarımız üzerinden, siyasi ve ekonomik rantlarını ilelebet yaşatabileceklerini sanıyorlar…

Aldatıyorlar… Aldanıyorlar. Onların söylem ve eylemleri bir takım zulümleri, vahşetleri beraberinde getirmekle beraber boştur, evvela sahiplerini yakacak. Çünkü sam’i ul basiyr olan Allah’ın kameraları her an herkesi çekiyor hemde ciğerine şahdamarına ve dalağına kadar…

Hesap mizan gününü ve Rabbul Aleminin üzerlerindeki kameralarını unutuyorlar… Üzerlerine kurşun sıkmak yada yol kenarlarına düzenek kurmak suretiyle insanların katledilmesi ne kadar korkunç bir şey!... Yapmayın!... Yaptırmayın. Maşa olmayın. İsmi belli(!) lânetolası emperyalistlere alet olmayın..

Bu ülkede altı milyon Kürt ile Türk birbiriyle evli. Bunların çocukları torunları var… Sokakta yürürken kimin Türk kimin Kürt olduğunu bilemezsiniz. Kürtlerle Türkler halaoğlu/ teyzeoğlu kuzendir kuzen!... Hepimiz ademin çocuklarıyız Adem ise topraktan… Niye müstekbirleşiyoruz!... Irkçılık Şeytanın ve şeytanlaşmış insanların işidir. Şeytanlaşmayın. Kimseyi kandırmayalım. Kandırmaya kalkışmayalım. Kimselerinde bizi ve çoluk çocuğumuzu kandırıp dünyada ve ahirette cehenneme sürüklemesine müsaade etmeyelim ey millet…

Biz bir milletiz… Millet-i İslamız biz, kendimizi iyi okumalıyız. Bize emanet edilen Hayat çok kısa Ömür sermayesi çabuk bitecek. Yetmişlik, seksenlik ihtiyarlara sorun: Nasıl geçti anlayamadım diyeceklerdir!... Ey Allahın kulları O büyük gün gelip çatmadan, çook geç olmadan birilerinin ocağına ateş düşmeden lütfen maşeri vicdanınızın sesini dinleyin, biraz empati yapın, (kendinizi başkalarınında yerine koyun) saygılı olun İşinizi eksiksiz “tam” yapın sonrada haddinizi bilin. İmamda haddini / sınırını bilsin… Siyasilerde haddini bilsin. Asakir de haddini bilsin. Ayrımcılık yapan nepotist belediye / siyası parti başkanları hadlerini bilsinler ve hakkını veremeyecekse o koltukta bir dakika oturmasınlar…

Şeytanı ve onun yeryüzü temsilcilerini memnun etmeyin… Ey insan kendini tanı. Ey Mü’min yeniden iman et… Ey mücahit, hedefe kilitlenmek suretiyle Tağuta, vesvese veren xennasa, peygamber katillerine bir taş ta sen at. Siyonizmi, Masonizmi, faşizmi bizantinizmi yerin dibine girmiş olan komünizmi memnun etmeyin. Şeytanın yeryüzündeki temsilcileri her tür ırkçı benmerkezci jakoben ve dayatmacı oligarklardan laf ve anlamaz cahillerden uzak durun. Yalnız bırakın ki geberip gitsinler. Bu Dünya bizim. Sahip çıkalım. Dünyamızı ve dolayısıyla ahiretimizi berbat etmelerine izin vermayalim!...

İnşallah bizim için hayırlı bir mekan olacağına umudumuz olan ve bizi bekleyen ahirette bizim sahip çıkalım…

Biz toplum olarak neyi hakkedersek kesinlikle o gelir bizi bulur. Ve mekeru ve mekerallah, vallahü hayrul makirin. Onlar (inanmayanlar) bir düzen kurdular. Allah da (buna karşılık) bir düzen kurdu. Allah, düzen kurucuların en hayırlısıdır. Al-i imran Suresi:54' Ey Allah’ın kulları Allah’ı ve O’nun masum, mazlum, mustaz’af ilmiyle amil olan alim kullarını ve “sizden olan ulul emri ?” memnun edin ki kurtuluşa eresiniz!... Ben neyim ve bu gidişat neyin nesi diye herkes kendine sorsun…

Herkes empati yapsın ama sonra kendine baksın…

Hoşça kalın…

Âlemlerin kurtuluş mimarı, insanlığın aydınlık dünü, bugünü, yarını, ey sevgili Peygamberim, mutluluğumuz Yaratana kul, sana Ümmet olmaktır. İnsanlığın iki cihanda kurtuluşu yakalamasının yolu iki şeyle mümkündür, bu iki şey, Yüce Allah’ın kitabı Kur’an ve Resulünün Sünnetidir. Kur’an’ı daha iyi anlamanın yolu sevgili Peygamberimizin hayatını ve Sünnetini anlamakla mümkündür. Aynı zamanda Kur’an-ı Kerimi üst düzeyde iyi derecede anlayanlar Sevgili Peygamber Efendimizi daha iyi bir şekilde anlayacakları da ayrı bir gerçektir. “Âlemlere rahmet olarak gönderilen” sevgililer Sevgilisi bizim için insanlığın kurtuluş reçetesidir.

Bu reçeteyi hayatına uygulayanlar, samimiyetle teslim olanlar, etrafıyla barışık olurlar, hak hukuk gözetirler, şiddetten, nefretten, kinden uzak dururlar, sabırlı, hoşgörülü, sevecen, merhametli olurlar. "Andolsun ki içlerinden, kendilerine Allah'ın âyetlerini okuyan, (kötülüklerden ve inkârdan) kendilerini temizleyen, kendilerine Kitap ve hikmeti öğreten bir Peygamber göndermekle Allah, müminlere büyük bir lütufta bulunmuştur.

Hâlbuki daha önce onlar apaçık bir sapıklık içinde idiler." (Âl-i İmrân, 164) Bu ayette de görülüyor ki; Müminler için sevgili Peygamber Efendimizin gelişi bir (Rahmettir) (Berekettir) (lütuftur). Kurtuluşun yolu Peygamber Efendimizin hayatından geçiyor. O’nu iyi anlamak ve getirdiklerine teslim olmak en büyük kazancımızdır. Anmaktan ziyade anlamak ve O’nun hayatını yaşamak, sünnetine tabi olmak esas olmalı, anlamadan anmak, teslim olmadan andığımızı söylemek biz müminlere hiçbir fayda getirmez. "Andolsun, Allah'ın rasûlünde sizin için, Allah'a ve âhiret gününe kavuşmayı umanlar için ve Allah'ı çok ananlar için güzel bir örnek vardır." (Ahzâb, 21)

İnsanlık ilk insanın çocuklarından itibaren birbirinin hep kurdu olmuşlardır. Allah’ın gönderdiği elçilere tabi olanlar huzuru, mutluluğu yakalamışlardır. Bugün anarşinin, terörün, vurgunun, soygunların temelinde hep Hak’tan uzaklaşmalar yatıyor. Allah’ı bilmeyenin kulluğundan bahsetmek mümkün değil, imanı olmayanın sevgisinden, merhametinden nasıl bahsedeceğiz. "Biz seni bütün insanlara ancak müjdeci ve uyarıcı olarak gönderdik; fakat insanların çoğu bilmezler." (Sebe, 28)

Bu yazıda anlatmaya çalıştığım, ayette de bildirildiği gibi “müjdeci ve uyarıcı” olarak gönderilen, insanların çoğunun bilmeyişi, gaflet içinde oluşu kurtuluşu yakalamasını engelliyor. Sevgili Peygamber Efendimizin insanlığa teşrifi ile cehaletin, sefaletin, zilletin, rezaletin, zinanın, kumarın, içkinin, faizin, zorbalığın, gaspın, köleliliğin, hak ve hukuk tanımazlığın, putçuluğun, zulmün vs. çukuru olmuş ve ayaklar altında ezilmiştir. Bunların karşısında ise imanın, ihlâsın, irfanın, izzetin, infakın, hakkın, adaletin, insan haysiyetinin, hürriyetin, rahmet ve bereketin, sevgi ve saygının, zarafetin, nezaketin, muhabbetin, merhametin, barışın, hoş görü ve kardeşliğin zirvesi olmuştur.

 "De ki: Allah'ı seviyorsanız bana uyunuz ki, Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın..." (Âl-i İmrân, 31) Her şeyin başı Allah’a hakkıyla kul olmaktan geçiyor. Kul olmak, kurtuluşun kapısını aralamaktır. İman ve ihlâs her müminde olması gereken ana ölçüdür. Peygamber Efendimizi hakkıyla anlayamayanlar, O’nun yolunun yolcusu olamayanlar, kulluğu da hakkıyla kavramış olamazlar. İman ve ihlâs (samimiyet) esastır. Peygamberimizin doğumu kurtuluşun muştusudur (müjdesidir). İki dünyamızı aydınlatan nurdur. Bu nurun doğumu insanlığın bağrında açan “Gül” dür. Bu doğum kurtuluştur, barıştır, mutluluktur. Ey insanlık! Haydi, hep beraber “Kutlu Doğuma”. 

Hoşça kalınız...

Stratejist Şener Mengene’den Gazze sorununa çözüm önerisi İsrail’in Gazze ve Filistin’de sivil halka karşı uyguladığı insanlık dışı katliamlar altı aydan fazladır devam ediyor. Otuz binin üzerinde insan katledildi ve soykırıma uğradı. 7 Ekim’den bu yana devam eden İsrail’in Gazze’de sivillere yönelik soykırımında binlerce çocuk, kadın erkek ölürken on binlerce kişi de yaralandı. Birçok ülke, İsrail’in katliamlarına tepki gösterirken savaşın durması için çözüm yolları arıyor. Bu zulmü her yere duyuralım ve dünya gündemine taşıyalım. Strateji Enstitüsü Yönetim Kurulu Başkanı Şener Mengene yaptığı açıklamada, İsrail’in Filistin’de uyguladığı soykırıma karşı Gazze’de uygulanabilecek stratejik ve teknik planın ne olması gerektiğini anlattı. Filistin’de bir asırdır devam eden bir sorun olduğunu dile getiren Şener Mengene, bu sorunun kökünden çözülmesi gerektiğini belirterek, ”Müslüman hükümet ve devletler birlikte hareket ederek elini taşın altına koyarlarsa, Filistin meselesine müdahil olan Batılı devletler pılını pırtısını alıp bu bölgeden gider.” dedi.

 ‘DÜNYA HALKLARI HAREKETE GEÇİRMELİ’

Strateji Enstitüsü Başkanı Şener Mengene, Filistin sorununun acil ve en etkili şekilde çözebilmek ve katliamı Strateji Enstitüsü Yönetim Kurulu Başkanı Şener Mengene durdurmak için stratejik ve teknik bir çalışma yapılması gerektiğini belirtti. Müslüman halkların Filistin’deki sorunun çözümü için üzerine düşeni yaptığını ifade eden Başkan Mengene, ”106 yıldır devam Filistin sorunu için şimdi sıra, Müslüman ülke hükümetlerinde ve devletlerinde… Bir asırlık kanayan bir yara var. Bunun için köklü bir çözüm gerekir. Bu sorun ümmet birleşirse çözülür. D-8 ile İslam İşbirliği Teşkilatı (İİT) ülkeleri toplanmalı, diğer ülkelerle diplomatik görüşmeler başlamalı ve ekonomik kararlar alınmalıdır.” açıklamasında  bulundu.

Strateji Enstitüsü Yönetim Kurulu Başkanı Şener Mengen’inin açıklamasından satırbaşları şöyle: SOYKIRIM DÜNYA KAMUOYUNA ANLATILMALI! ”Gazze’de ve bütün Filistin’de sivil halka yapılan bir soykırım var. Uluslararası toplumun ve kamuoyunun desteğini almalıyız… Müslüman hükümet ve devletler birlikte hareket ederek elini taşın altına koyarlarsa, Filistin meselesine müdahil olan batılı devletler pılını pırtısını alıp bu bölgeden gider… Bunun için D-8 ve İİT olanca gücü ile harekete geçip dünyayı da harekete geçirmeli…

FAİZCİ SİYONİST SİSTEMİN BANKALARI VE KREDİ KARTLARI BOYKOT EDİLMELİDİR! Ekonomik yaptırımlar, ticari ürünlere, markalara ve şirketlere boykot sürekli hale getirilmelidir. Bankalar ve kredi kartları boykot listesine eklenmelidir. Bankalar, kredi kartları faizci siyonist sistem boykot edilmelidir. Suudi Arabistan, Kuveyt, BAE ve diğerleri petrol üretimini, Katar doğalgazı kısmalı… Mısır Süveyş Kanalı’nı hem İsrail’e hem de İsrail destekçisi ülkelere kapatmalı… Ürdün de İsrail’in o yöndeki kara ve hava bağlantısını derhal kapatmalı… Bir de dünyayı sömürdükleri faizli karşılıksız para devre dışı bırakılırsa, Siyonistler ve destekçileri mecburen geri adım atar, sorun bu şekilde silaha gerek kalmadan çözülür… Ümmetin diğer sorunları olan Suriye, Irak, Lübnan, Filistin, Yemen, Libya, Sudan, Somali, Karabağ, Kırım, Kosova, Keşmir, Doğu Türkistan ve benzeri sorunlar da kolayca çözülebilir. Bütün Müslümanlar birleşirse iki milyarı geçiyoruz ve büyük bir güç oluyoruz. Birlikte hareket edilirse benzeri diğer bütün sorunlar da bu şekilde çözülebilir…

SİVİL TOPLUM KURULUŞLARI VE MEDYA SAHİP ÇIKMALI!

Sivil Toplum Kuruluşları olarak birlikte hareket etmeliyiz. Medya ve Sosyal Medya’yı etkili kullanmalıyız. İslam ülkeleri olarak bilim, teknik ve teknoloji havuzu oluşturalım. Bilim ve teknolojiyi en üst seviyede kullanalım. STK’lar sivil inisiyatif olarak adım atılmalı ve diplomatik çalışmalar yapılmalıdır. Her alanda olan imkânları en üst seviyede değerlendirmeye başlayalım… Bunları gerçekleştirmek için artık bir an bile gecikmeden çalışmaya başlayalım… Müminler kardeştir ayetini artık ümmet olarak gerektiği şekilde uygulayıp birleşelim…

ULUSLARARASI GÜÇBİRLİĞİ YAPILMALI!

Uluslararası kuruluşlar, D-8 ve İslam İşbirliği Teşkilatı (İİT) ülkeleri, Türk Devletler Teşkilatı olarak gerçek anlamda bir araya gelelim, bir komisyon kuralım ve -dini, ırki, mezhebi, siyasi vs. sorunları bir kenara bırakalım. Ümmet bilinciyle adil ve tarafsız bir şekilde Müslümanlar arasındaki bütün sorunları aciliyetine göre yeniden ele alıp süratle çözüme kavuşturalım…” 

Her gelen  kendi nefislerinden uydurdukları yaşam biçimini halka dayatmışlardır. Toplumsal transformasyonun/ inovasyon önüne çeşitli engeller koymak suretiyle halkların inkîşafına mani olmuşlardır. Adeta bize iradenizi teslim edin biz, sizin iradeniziz ve artık biz sizin yerinize düşünce dahil / ölüm hariç (!?)  herşeyi yaparız şeklinde bir yaşam biçimini inşa etmeye say-u gayret etmişler. Endokrinasyon yani.? İmdi gelelim günümüze: İyi insanların bir hayli iyi işler yaptığı inkar kabul etmez bir hakikat.  Ammavelakin birtakım yanlışlarda yapılmadı/ yapılmıyor değil.  * Emanet ehline verilmedi. 

Bu konuda bizzat Sayın Cumhurbaşkanı Tayyip beyle konuştum; örneklerle fikrimi paylaştım. Oda memnuniyetle kabul etti.!? Bihemta birtakım siyasi zevatı elbette tenzih ederiz, ancak ismi bizde mahfuz öyle kalibresiz, Qudumsuz, kifayetsiz ve Fetocu faşist tipler vekil ve belediyelerde çeşitli kademelere getirildi ki; ne siz sorun ne ben söyleyeyim... 

Bazı yöneticilerde ekranlarda kendine yer tutabilme adına  bırak gazeteci olmayı merkeplikten adamlığa geçiş yapabilmesi için Ağrıdağı kadar arpa saman yemesi gerekenlerle kanka oluyorlar...  Şekvacıyım ve üzgünüm. * Bu ülkede kâhir ekseriyeti kürt.  Bu insanların asimile olmaksızın kendi kimliklerini tarihin derinliklerine taşıması konusunda yardımcı olunması gerekirken ciddi engeller kondu yollarına. - İyide ne istiyorsun? a)Adalet ,  b)Meşveret , c)Merhamet , d)Ehliyet ve liyakat   e)Maslahat istiyorum.  Haksız mıyım? * Ak Partiyle dirsek teması olan MAK danışmanlığının araştırmasına göre Türkiye'de dini /İslami manada durum vahim.

Deizm /ateizm dörtnala ilerliyor. ... Diyanetin imkânları komünistlerin ve L.........t...  lerin elinde olsaydı muhteşem başarılar elde ederlerdi. Demem o ki Diyanetin tepesine çoraklanmış bir kısım aciz ve kifayetsiz muhterisler  toplumun sırtında kambur olmuş, yük olmuş hareket kabiliyetini namütenahi engelliyorlar.  Yani diyanet camiası her alanda felç olmuş. Daha da ileri gidemez. Allah'ın bir hikmeti bir mucizesi saf ve temiz bir anlayış tezahür ederse kırk yıl sonra belki toplum İslâm'a ve müslümanlığa ısınır da kendini İslâm ahlakıyla inşa eder... Ha unutmadan bizim doğulu  melâ /melleler yani canımız ciğerimiz seydalar da halkı gerileten unsurlardandır. 

"Canımız, ciğerimiz diyelim ellerinden öperim diyelim bize de "kuro munaffıq" demesinler"... Bu ülkede haram yiyici "ettedeyunulul mağşûş" birtakım Kur'an kursu da Ebu Cehille iş tutuyor. Bilesiniz isterim.!? * Medya aleminde ise bir garabet hakim ki sorma gitsin. Her gün ekranlarda üç aşağı beş yukarı içi boş yalaka gazeteci müsveddeleri aynı tipler esip gürlüyorlar.  Emin olun artık nefret ediyorum.  İşin en kötü yanı da toplum kendini dev aynalarında  gösteren bu zevatı bir şey sanıyor.

Oysa yanyana gelin boylarının 160 cm olduğunu göreceksiniz.  Hafif sıklet yani.  Donanımsız çapsız...  Hasılıkelam; maalesef gidişat her gün daha kötüye gidiyor. Keşke herşey yani sosyal/ ictimai hayat fıtri, doğal, otantik ve maslahatın gereği bihakkın âdilane ve bi parçada bereketli ve lezzetli olsaydı...

 Mübarek Ramazan bayramından sonra Bayram olarak kutladığımız Ramazan veya bir diğer adıyla Şeker Bayramında evlerimizde özen ve itina ile hazırlanan ne baklavaların tadı var ne pahalı alınmış çikolata ile şekerlerin ağzımıza verdiği bir tad var.

Peki Neden?

Bunun nedenini hiç kendimize sorup kendimiz yanıtladıkmı? Tabiki hayır!

Sadece kendi kendimize Ahhh nerede o eski Bayramlar diyerek geçmişte yaşanan Bayramlara gönderme yaptık hala yapmayada devam ediyoruz.

Bir gazeteci ve yazar olarak ben araştırdığımda sanki nedenini kendimce bulmuş gibiyim. 

Arzu ederseniz düşüncemi ve gözlemlediğim kadar bulduğum nedenlerini sıralayayım sizde doğru olup olmadığına kendiniz karar verin.

Çocukluk yıllarımıza döndüğümüzde aslında her şeyi tüm çıplaklığı ile ortaya koyup çok rahat görebiliriz.

 Bundan yaklaşık 20 yıl kadar önce yaşanan Bayramlarla son dönem yaşadığımız bayramları bir kıyaslayalım.

Eski dönemlerde tutulan oruçlardan yapılan yardımlardan uzaklaştıkça ne Bayramların ne tuttuğumuz Oruc'un ne de çocuklarımıza verdiğimiz harçlığın çocukların yüzlerine verdiği tebessümü neden göremediğimizi anlarız.

Bizler Örf, Adet, Töre, Gelenek ve Görenek'lerimizden uzaklaştıkça hayatın çekilmez olduğunu her alanda anlarken Bayramların tadının neden eski Bayramlar gibi olmadığını sorgulayarak aslında sadece kendimizi kandırıyoruz.

Eski Bayramlarda yani Adet ve Geleneklerimizden uzaklaşmadığımız o dönemlerde bir kurban kestiğimizde mahallenin en ucra köşesindeki ihtiyaç sahibine Kurban payının en iyi yerini gönderip kalan kısımlarını ise o yıl kurban kesmeyen komşularımıza dağıtıyor zamanla kendimiz için kalan kısmı gördüğümüzde ise  "Pay edene pay kalmaz" diyerek tebessüm ediyorduk. 

Şimdilerde ise bırakalım mahallemizdeki fakir fukarayı Kurban kesti desinler diye Kurban kesip Kurbanın neredeyse tamamını evde derin donduruculara depolarken adeta yenilmesi ve pişirilmesi zor kısımlardan iki üç parça dağıtıyor hatta bunun dedikodusunu yapacak site sakinlerini özellikle seçerek gönderip sadece kurban kestiğimizi duyurabilmenin içine girerek kurban kestiğimizi kim inkar edebilir?

Ramazanda Oruç tutmadığımız halde Oruç tutuyormuş gibi riya yapıp lüks otellerde tıpkı kendimiz gibi riyakar olan oruç tutmayan fakat reklamımızı iyi yapacak kişileri okkalı ve bol şatafatlı servisli iftar sofralarında ağırlayarak iftar vermeyi günümüzde alışkanlık haline getirdiğimizi bilmeyenimiz varmı?

Sadece gösteriş olsun diye iftar sofraları kuran bizler tutmadığımız orucun fitresini dahi vermekten imtina edip şaşalı sofralarda iftar verip kendi havamızı attığımızda bunun sonunda yaşadığımız Bayramdan zevk almamız hiç mümkün olabilir mi?

Hırsızlık ve arsızlıkla siyasilerin kapısında büyük bir yüzsüzlük sergileyerek kamudan aldığımız ihaleler sonucu kabarttığımız cüzdanlarımızdan haram olan paranın hiç olmazsa bu haram paranın zekatı diye bir garip gurebaya yardım etmeyen kişinin Bayramdan zevk alması mümkün mü?

Sadece desinler diye henüz 15 yaşını doldurmamış çocuklarımıza birçok insanın aylarca çalışıp biriktiremeyeceği parayla son model pahalı o bilinen marka telefonu alıp benim çocuğum en iyisine layık diye doyumsuzluğa alıştırdığımız çocuklarımıza bayramda verdiğimiz bize göre okkalı süper bir para olan harçlıkla o çocuğun tebessüm etmeyip suratını buruşturma durumu haklı bir neden değil midir?

Sadece toplumsal yapımızın büyük değişim gösterdiği bu ortamda samimi sahurlar, ailece oturulup açılmayan iftarlar, helal para ile kesilmeyen kurbanlar, kazanılan mal ve mülkün verilmeyen zekatları ve doyumsuz yetiştirilen çocuklarımızın yaşadığı bu ortamda mutlu olacağımız bir Bayramı düşünmek abesle iştigalden başka birşey olamaz.

Yaşantımızda daha farklı alanlarda yaşadığımız mutsuzluklar. hayattaki yaşanılan olumsuzlukların tamamında benzeri nedenlerin olduğu iyi analiz edildiğinde görülecektir.

Bunu görmek ve ders almak istersen tabi. Fakat biz kendimizi düzeltmek yerine " Toplumun tamamı böyle ben kendimi düzeltirsem ne olur düzeltmezsem ne olur"  diye kestirip atarsak ne huzur ne mutluluk kapımızı asla çalmaz.

Önce herkes kendisini düzeltmeli ve kendi kapısının önünü süpürmelidir.
Ağzımızın tadının geleceği bayramları görmek aslımıza Rücu edebilmemiz temennisiyle

Kalın Sağlıcakla...

 Hoşça kalınız...

*FAİZ GİDERLERİMİZ*

Türkiye yılda 100 milyar dolardan fazla faiz borcu ödeyen bir ülke. Devlet, Özel Sektör ve Bireysel olarak herkes kredi ve kredi kartlarına gırtlağına kadar borçlu. Küresel faiz lobisine bağımlı bir halde, modern köle olarak yaşıyoruz. Öncelikle bu kronik sorunu kalıcı çözmeliyiz. Bu köklü sorun çözülürse, diğer sorunlar da kolayca çözülecektir. Çözüm; Asrın Ahiliği Farklı Çözüm; Allah rızasına uygun, üretimi ve adil paylaşımı esas alan faizsiz helal ticaret’tir.  

*GELİŞMEKTE OLAN ÜLKELER ETKİLENİYOR*

Türkiye gibi gelişmekte olan ülkeler; küresel döviz, faiz, ilaç, gıda, silah, teknoloji ve enerji lobisine bağımlı hale getiriliyor. Yapılan bütün mal ve hizmetler faizi ödemeye bile yetmemektedir. Bu nedenle üretime ve helal ticarete dayalı, Faizsiz ve Vade Farksız Ekonomi Modeli acil ve en önemli bir ihtiyaç olarak, Asrın Ahiliği Farklı çözüm Faizsiz Ekonomi Modeli ile İslam İktisadı yeniden uygulamalıdır.  

*ÜRETİMİ VE HELAL TİCARETİ ESAS ALAN FAİZSİZ ORTAK PAZAR*

Üretimi esas alan, bütün helal sektörleri kapsayan, serbest piyasa da alıcı ve satıcıların arz ve taleplerini hiçbir engel olmadan sunabildiği, değerlemenin ürün veya altın ile yapıldığı, emtia, hizmet üretimi, gıda ve tarım ürünlerinin dağıtımı, değişimi gibi takas yöntemi veya direk üreticiden tüketiciye ürünlerin sunulduğu, faiz ve vade farkının olmadığı "Medine Ortak Pazarı" gibi bir ortak pazar oluşturulabilir. Medine pazarı sayesinde Peygamber Efendimiz(SAV) bir kaç yıl da Yahudi tüccarların baskısını kolayca kırmıştı. Bu yöntemi yeniden uygulayabiliriz.  

*ASRIN AHİLİK TEŞKİLATI UYGULANMALI*

Pandemi ile ağırlaşan ekonomik tablo ile İMF ve Dünya Bankası gibi küresel yapılara mahkûm edilmektedir. Bu nedenle ülkeler; birlik olup üretime endeksli "Asrın Ahiliğini ve Faizsiz Ticaret Modelini" yeniden geliştirmeli ve uygulamalıdır. Bizim bu konuda köklü bir geçmiş ve yüksek bir tecrübemiz var. "Ahilik Teşkilatları" gibi bir ortak pazar ile günümüzde de mal ve hizmetler üretilerek, arz ve talebi faizsiz ve vade farksız olarak ortak pazara sunularak helal ticaret gerçekleştirilebilir.  

*MENKUL KIYMET PİYASALARI*

Menkul kıymet piyasalarında ise; devlet faizsiz ticareti destekleyerek yasal mevzuatı hazırlar. Merkez bankası yoluyla bankalara ve piyasaya parayı faizsiz olarak vermelidir. Bankalar, faiz ve vade farkı olmadan yapılan hizmetler için işlem ücreti ile aracılık ve danışmanlık hizmetleri gerçekleştirebilir. Bu sistem; reel sektörlerde ise Kooperatifler Birliği veya Holdingler Birliği, Tüccarlar Birliği gibi sanayici ve iş insanları bir araya gelerek olarak da yapılabilir. Kağıt para yerine değerli madeni altın, gümüş paraya geçilmelidir. Kağıt paranın değeri olmadığı için bizzat kendisi enflasyona sebep olmaktadır. Değerleme altın veya ürün üzerinden yapılmalıdır. İlim Adamları, Tüccarlar ve Devlet bir araya geldiğinde faizsiz bir ekonomi oluşturulabilir. Devlet, faizsiz ticareti denetleyen, düzenleyen ve aksama olduğunda yapıcı müdahale yapan bir konumda olmalıdır.  

*BORCA VE FAİZE DAYALI MEVCUT SİSTEM*

Döviz-Faiz-Enflasyon ve Petro-Dolar sistemi ile Türkiye gibi enerjide dışa bağımlı ve gelişmekte olan ülkeleri çok ciddi olarak zorlamakta ve giderek artan bir borç yükü altında ezilmektedir. Borca dayalı, döviz ve faiz çarkı ile bütün kazanımlar, faiz lobisine gitmektedir. Bu kısır döngü, köklü bir model olan Medine Ortak Pazarı ve Asrın Ahilik Ekonomi Modeli gibi üretime dayalı, adil bir ortak pazar üzerinden mal ve hizmetlerin ticareti faizsiz ve farksız olarak yapılabilir. Son dönemde; Faizsiz Ekonomi, Merhum Başbakan Necmettin Erbakan Hoca 1970'lerde "Adil Düzen" olarak önemli bir çalışma yaptı. 54. Hükümette 11 ayda "Havuz Sistemi" ile denk bütçe yapmayı başardı. Bugün iş insanları biraraya gelerek Asrın Ahiliği Farklı Çözüm ile çok daha güçlü bir sistem kurabilir.  

*YENİDEN İSLAM İKTİSADI FAİZSİZ EKONOMİ*

İMF, Dünya Bankası ve Konsolidasyona ve Moratoryuma gitmemek için "Faizsiz ve Vade Farksız Ekonomi Modeline" geçilmelidir. Uluslararası boyutu D-8, İİT, Türk Devletler teşkilatı, Arap Birliği, ASEAN, İSEDAK gibi, ayrıca Devlet ve Hükümet, Kamu ve Özel Sektör, İş İnsanları, Sanayiciler Organize Sanayi Bölgeleri ve Kooperatifler, Odalar, Borsalar, Girişimciler, Yerel Yönetimler, Üniversiteler, Esnaflar, Medya ve Sivil Toplum Kuruluşları, İlim-İdare-İktisat birlikte uygulamalıdır.  

 *EKONOMİDE KALICI ÇÖZÜM*

Bireysel olarak faiz ve faiz(kredi) kartı kullanmayalım. Kullananlarıda uyaralım, iyiliği emredip, kötülükten sakındıralım. Hakkı ve sabrı tavsiye edelim. Allaha ve Peygambere savaş açmak olan, faiz günahından uzak duralım. Esnaflar, İmalatçılar, Kooperatifler, Sanayiciler, İhracatçılar, Şirketler ve Holdingler olarak bir araya gelerek faizsiz bir ortak pazar kurma zamanı gelmiştir. Ülkemizin, İslam Aleminin ve İnsanlığın, huzuru ve saadeti için, üretime dayalı, helal ticareti ve adil paylaşımı esas alan Farklı Çözüm Ticaret Pazarını kurmak elzemdir, en büyük vazifedir. İslam İktisadı, Faizsiz ve Vade farksız, Helal Ticareti esas alan Asrın Ahiliğini Farklı Çözüm Ticaret Pazarı Modeli ile yeniden uygulamalıyız. En acil ve önemli sorun burasıdır. Bütün dikkatimizi ve enerjimizi buraya verelim. Kardeş Ahi olalım. Ümmet olalım. Şahıslar, partiler, tarikatlar ile tartışarak cidal ile bir yere varamayız ve bölünür paramparça oluruz. Buraya çok dikkat edelim. Bir araya gelelim, kardeş olalım ve bu illetten bütün müslümanları kurtaracak çalışmaları bir an önce başlatalım.

Politika bilimi (politoloji) politik hareketler ve güç edinilmesi ve kullanımı konusunu inceler... Yani bir biçimde gücü yani devleti eline geçiren mutlu azınlık, oligarşik benmerkezci jakobenik çevreler tarafından teb'anın/ halkları kendi hevâ ve heveslerine göre idare etmesi anlamına gelir. Siyaset de toplumsal hayatta iki şekilde tezahür eder. Birincisi; müspet siyaset. Bu anlayış idarenin iffetli, irfanlı ve erdemli (hılful fudul) insan ve çevrelerin marifetiyle baştan beri hak, hukuk, adalet, ve insan fıtratına uygun otantik ve orijinal bir biçimde toplumların hayatına müdahil olur, tezahür eder...

İkincisi: menfi siyaset. Buda Ahlâki değerlerden mahrum makyavelist, nepotist, popülist, içi boş kifayetsiz muhteris, güvenilmez ve ehliyetsiz kişi ve kurumlar marifetiyle azınlığın çoğunluğa dayatması şeklinde kendini gösterir. Konunun daha müşahhas bir şekilde anlaşılması için bir iki örnek paylaşmak isterim. Ak Parti global olarak müsbet manada toplumsal transformasyona katkı sunamadığı için küçülme sürecine maruz kaldı. Diyanet de yüce İslâm'ın sırtından geçinen bir unsur olup, insanların İslam'a ve ibadet şuuruna ulaşması yolunda bir handikap oluşturduğundan dolayı toplum İslâm'dan koptu. Deist oldu. Ateist oldu. Bu mazlum ve mağdur millet. Netice itibariyle hantal devlet anlayışının gayri tabii inşasının neticesi olarak bir çok kurum gariban milletten beslenmesi, sırtından keyfine keyf eklemesi gibi... İmdi gelelim asıl mes'eleye... Allah'a ve ahiret gününe inanan, helâl ve haram hudutlarına riayet eden bir mü'min olarak şu anda siyaset arenasının çok sağlıklı bir biçimde yürüdüğünü söyleyemem.

Bunlar iktidarın hataları: Emaneti ehil ellere vermemek /verememek... (Bu konuyu bizzat Cumhurbaşkanı Sayın Tayyip beyle konuştum ve söylediklerimin doğru olduğunu söyledi ve bana hak verdi.) Demografik yapıya riayet etmemek. Bir bakıma oligarşik bir harekete dönüştürülmek. (Vs.) Kadim öncüler, emek verenler ve kanaat önderleri küstürmek. Usul ve üslup konusunda bir hayli hatalar yapmak ve bir kısım insanlar incitmek. Daha saymaya gerek var mı? İtiraf ermek gerekir ki İstanbul sözleşmesi bir felakettir.(!?) İlh. Bunlarda sevapları: Kuruluşundan şu ana kadar tam anlamıyla muktedir olmazsa bile; iktidar partisi bu ülkede hatırı sayılır birtakım hizmetlere ve eserlere imzasını atmıştır. Memleket sathında birçok vekil iyi bir performans sergilemek suretiyle cumhuriyet tarihinde eşi benzeri görülmemiş bir biçimde bir çok büyüklü küçüklü projelere imzasını atmıştır... Başarılı vekillerde illerine iyi hizmetler götürmüşlerdir.

Eski Hdp şimdiki Dem partililer temsil ettikleri zihniyet yıllarca mazlum halkın canına okumuş menfi olan ve can yakan siyasi anlayışları bir santimetre dahi ileri gidememiştir. Sözüm ona bu radikal demokrat hareket muazzam bir şekilde can ve mal kaybına sebebiyet vermiştir...

Maalesef... Üzgünüm... Oysa Aliya İzzetbegoviç, Nelson Mandela Gorbaçov veya İmam Humeyni (vb) iyi bir örnek olabilirdi onlar için... Bir dahaki yazımızda Ak Partiyi ve muarızlarını teşrih masasına yatırıp sevap ve günahlarını sevgili okuyucularımızla paylaşacağız inşallah. Herkes oylarımızın cepte keklik olmadığını bilecek!

Şimdilik hoşçakalınız...

İslam’ın, Türkün ateşle imtihanıydı Çanakkale. 250 bin şehit verdik, dile kolay, saymakla bitmez. Savaş sadece birilerinin ölümü değil, bir asır tahribatı sürüyor, ölenler ölüyor, sağlarda bir asır acısını çekiyorlar. Ölenlerin büyük çoğunluğu on beşli, on altılı, on yedili, on sekizli en fazla yirmilidir.

Bu taze fidanları toprağın kara bağrına aç, çıplak gönderdik. Tek hedefleri vatanı korumak, iffet ve imanlarını muhafaza etmek, Allah’ın rızasını kazanmaktı. Ümmet olma şuuruyla dünyanın çok uzak noktalarından gelen binlerce gönüllü mümin Anadolu insanıyla bütünleşerek işgalci zalim emperyalistlerle karşı inanılması zor bir mücadele verilmiştir. İman belirleyicidir, yön tayın edicidir. Allah’ın kardeş kıldığı insanların dayanışmasını kelimelerle izah etmek zordur. “Sen ki, asara gömülsen taşacaksın... Heyhat, Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihat... Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber, Sana aguşunu açmış duruyor Peygamber.” (Mehmet Akif Ersoy) Çanakkale savaşı bir sınır anlaşmazlığı sonucu ortaya çıkmış bir savaş değildir. Emperyalist emellerle işgal edilmek istenmiştir ve 100 binlerce insan yok edilmiştir. İşgalcilerin torunları bile atalarının yaptığı bu zulümden utanmışlardır. Savaş kötüdür, yıkımdır asla tasvip edilemez.

Milletlerin vatanlarını, değerlerini korumaları da en şerefli haklarıdır. “Londra, Sidney nere, Çanakkale, Boğaz nere Niçin geldi zalimler bu toprağa, bu yere Yüzbinler şehit oldu, şivan düştü evlere Vatan, bu toprak bizim, can verip yatan bizim.” (Selahattin Saygın) Bugün Çanakkale’yi anmamızın, hatırlamamızın ana sebebi, geçmişten ibret almak, emperyalist niyetlere karşı uyanık olmak, vatan müdafaasını şerefle veren ecdata saygı duyup rahmetle anmaktır. Geçmişini bilmeyen milletlerin geleceği olamaz. Geçmişi bilmek ve ibret almak, geleceğe umutla bakmak, dostluk duygularını geliştirmek, meseleleri sevgi ve saygıyla çözmek ana ölçü olmalı. Bütün güzellikler insan içindir.

Sık, sık duyarız “Yüz yıl evvel olmuş savaşları anmanın ne gereği var” şahsen bende dünyalık çıkarlar için, mal mülk, şan şöhret için insan kanı dökmek vahşi bir haldir. İnsan kanını dünyalık hırslar için dökmenin vahşet olduğuna inanırım.

Kan dökmede çok ileri giden devletler ve o devletlerin zalim idarecileri olmuştur. Tarihte bunun çokça örnekleri vardır. Bu zalim kişileri kabataslak şöyle sıralayabiliriz. Neronlar, Firavunlar, Nemrutlar, Haccacı Zalimler, Yezitler, Cengiz Hanlar, Maolar, Leninler, Mussolinler, Hitler, Stalinler, Şaronlar, Neteyahular, Esedler vs.

Bu isimleri daha çoğaltabiliriz. Senin zalimin, benim zalimim diye bir yarışın içine girmenin kimseye faydası yoktur.” Zalimin dini yoktur” sözü bizim inanç dünyamıza aittir. Maksadımız savaş seviciliği yapmak değil. Daha çok maruz kaldığımız zalim bir saldırının karşısında direnen ve zafer kazanan mazlum bir milletin yazdığı destanı anlatmaya çalışmaktır.

Çanakkale savaşı ve Atalarımızın yaptıkları çok sayı da savaşlar klasik bir savaş değil. Atalarımız gittikleri her yere rahmet ve bereket götürmüşlerdir. Zalim idarecilerin yaptıkları zulümlerden mazlum halkı korumuşlar, dinlerini rahat yaşama imkânı sağlamışlardır. Sağlanan bu imkânla Halklar Asırlarca dillerini korumuş, kendi geleneklerini yaşama hürriyetini bulmuşlardır. Ecdat, gidilen her yere hanlar, hamamlar, kervansaraylar, hastaneler, su kanalları, ilim mektepleri, yollar vs. yaptıklarını bugüne intikal eden eserlerde de görmek mümkündür.

Çanakkale savaşını başlatanların asıl niyeti emperyalist hedeflerini gerçekleştirmek, İstanbul’u işgal edip, İslam âlemini sömürmektir. Bu işin başında İngilizler var, lakin yanlarında başka emperyalist devletler de ganimetten pay almak için bende bu işgalde varım diyorlardı. Dünyanın birçok yerinden toplanmış çapulcu sürüsüyle İslam’ı tarumar etmeye, Müslümanların malına, namusuna göz dikmiş caniler topluluğu da bu savaşta vahşete ortak olmuşlardır. Bu savaşa gelenler komşu ülkelerden gelmemişlerdi.

Binlerce kilometre hatta on binlerce kilometre mesafelerden gelmişlerdi. İngiliz’in ne işi vardı Çanakkale de, Yeni Zelandalı, Avustralyalı barış için mi dünyanın bir ucundan çıkıp gelmişti. Çanakkale de bunlar Türk’e, İslam’a gül mü atmışlardı da bizim haberimiz olmadı. Milli şairimiz Mehmet Akif Ersoy bu vahşeti Çanakkale şiirin de bunu anlatırken yüreklerimiz parçalanıyor. “Eski Dünyâ, yeni Dünyâ, bütün akvâm-ı beşer, Kaynıyor kum gibi, mahşer mi, hakikat mahşer. Yedi iklimi cihânın duruyor karşında, Avusturalya'yla beraber bakıyorsun: Kanada! Çehreler başka, lisanlar, deriler rengârenk: Sâde bir hâdise var ortada: Vahşetler denk. Kimi Hindû, kimi yamyam, kimi bilmem ne belâ... Hani, tâuna da züldür bu rezil istilâ!” Biz Ümmet olarak bu rezil işgal, istila arzusuna karşı şerefli bir mücadele verdik. Bizim o gün savaşımız vatan müdafaası, dinimizin, imanımızın, iffetimizin korunmasıdır.

Bu müdafaanın bedeli olarak 250 bin şehit, milyonlarca sakat kalan genç insan. Dulları, yetimleri, ciğeri yanan Anaları, Babaları saydığımız zaman gözü yaşlı top yekûn bir millet. Bizim Çanakkale kutlamalarımız bir savaşın kutlaması değil, bizim şeref ve haysiyetimizin kurtuluş günüdür.

Biz millet olarak Çanakkale’yi asırlarca hep anacağız. Mübarek şehitlerimizi Sevgili Peygamberimize emanet etmiş olmak en büyük tesellimiz. “Sen ki, son ehl-i salîbin kırarak savletini, Şarkın en sevgili sultânı Salâhaddîn'i, Kılıç Arslan gibi iclâline ettin hayran... Sen ki, İslâm'ı kuşatmış, boğuyorken hüsran, O demir çenberi göğsünde kırıp parçaladın; Sen ki, rûhunla beraber gezer ecrâmı adın; Sen ki, a'sâra gömülsen taşacaksın...Heyhât, Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihât... Ey şehîd oğlu şehîd, isteme benden makber, Sana âgûşunu açmış duruyor Peygamber.”

 Büyük şairimiz Mehmet Akif o şanlı mücadelemizi fazla yoruma ihtiyaç bırakmadan bize anlatıyor. Birçok milletin hayatında emperyalizme karşı verilmiş mücadeleler, o ülkelerde haklı olarak bayraklaştırılmıştır. Çünkü milletlerin, ülkelerini korumaları en tabi haklarıdır. Emperyalist işgaller, işgal edilen ülkeler için büyük felaketler getirmiştir. Bu işgallere şerefiyle direnmesini bilen milletler çok geçmeden istiklallerini elde ederler. Bunun örnekleri çoktur. Türk milletinin istiklal mücadelesi daha ziyade Çanakkale ile başlamıştır. Çanakkale bizim canımızla siper olduğumuz, kanımızla yazdığımız, Yüce Yaratana sığındığımız, O’nun Habibinin aguşuna dayandığımız, 250 bin Şehidin yattığı bir mekândır.

Merhum büyük şairimiz Mehmet Akif Ersoy Çanakkale’yi en güzel anlatan kişi değil, ruhunun derinliklerinde o çetin savaşı yaşayan kişidir. Bu duygu ve ızdırabla “Allah bu millete bir daha istiklal marşı yazdırmasın” demiştir. Savaş zordur, çetindir, yıkımdır, yoksulluktur.

Allah’ın kulları olarak hedefimiz, sevgi, barış olmalı ve nimetleri artırmalı, insanı mutlu etmeli. “Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyor, Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor! Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker! Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.” (Mehmet Akif Ersoy) Çanakkale müdafaamız, tarihin kaydettiği en şerefli müdafaalardan biridir. Emperyalist İngiliz ve avenesine imanla dur değişimiz ve haddini bildirişimizdir. Çanakkale şehitlerini hep rahmetle anmalıyız ve işgalcilere karşı uyanık olmalıyız.

Son sözümüz, bundan sonrada Çanakkaleler geçilmemeli. Şehitlerimizin mekânları cennet olsun.

Hoşça kalınız...

Filistin topraklarını emperyalist İngilizler 1917 yılında işgal edince ilk iş olarak dünyanın birçok bölgesinde yaşayan Yahudileri Filistin topraklarına yerleştirmeye başlamıştır. Osmanlının bölgeden ayrılışıyla İngiliz fitne ateşini yakmış ve Filistinlileri göçe zorlamış, Filistinlerin evlerine dışarıdan getirdiği Yahudileri yerleştirdiler.

1948 de İsrail devletinin kuruluşuna İngilizler destek vererek bu terör devletinin kuruluşu sağlanmıştır. Birleşmiş milletlerde yapılan oylamada maalesef o günkü İsmet İnönü Cumhurbaşkanı olduğu 1948’de CHP iktidarınca oylamada İsrail’in kurulması için oy verilmiştir. İsrail devletini kuranlar azılı teröristler ve kurulduğu günden beri de hep teröristler tarafından idare edilen bir terör devlet olmuştur.

İsrail’i İslâm âleminin başına bela eden emperyalist İngiliz devleti ve himaye eden, besleyen, zalimliklerini paylaşan da katil sevici emperyalist Amerika devletidir. Her zulmüne destek vermiş, korumuş, kollamıştır.

Batı Avrupa devletleri ise korku içinde bu terör devletini beslemiştir. Bu vahşetin tek sorumlusu sadece Natenyahu denilen vampir değil, bir tane İsrail devlet adamı gösteremezsiniz ki, kan içici, çocuk, kadın katili olmamış olsun. Bunların mayası bozuk, zülüm ruhlarına işlemiş ve İsrail devleti kurulduğu günden beri katliamı varlık sebebi olarak görmüşlerdir.

Bu zulüm sadece idarecilerle sınırlı kalmamıştır. Siyonistleşen Yahudi halkta bu zulmün, katliamın, vahşetin hep ortağı olmuşlardır.

İsrail devleti, Gazze’de akıllara durgunluk verecek derecede bir katliam yapıyor. Bu vahşetin başlıca destekçisi ABD ve Avrupa Birliği ülkeleri. Camiler, Kiliseler, Hastaneler, evler gece, gündüz demeden bombalanıyor. Binlerce çocuk, kadın hasta, yaşlı ve genç civanlar bu bombalar altında can veriyor. Bombalanan bu alanlar Birleşmiş Milletler kararlarıyla koruma altına alınmış asla bombalanmaması gereken yerlerdir. Müslüman Filistinliler daha ziyade çocuklarını bu yerlere güvenli diye bıraktılar velâkin en çokta çocuklar buralarda öldürüldü. Zalim gördüğü destekten dolayı çoluk çocuk tanımıyordu. .

Dünya Hitler’in zalimliğini biliyor ve de gündemden hiç düşürmüyor, tabi İsrail’in başına geçen Begin, Moşe Dayan, Şaron, Natenyahu vs. zalimlikte Hitler’den hiçbir farkları yoktur. Filistin de iki tarafın savaşı yoktur, zalimin mazluma zulmü vardır. Bu zulmün mimarları da isimlerini saydıklarımdır. İnsanlık tarihi maalesef zulümlerle dolu, bunun fazlaca örnekleri vardır. Kabil’le başlayan bu zulüm çarkı Firavun’la, Nemrut’la, Neron’la, Mao’yla, Şi Cinping (Cin devletinin yeni katili), Lenin’le, Stalin’le, Hitler’le, Ratko Mladiç, Radovan Karadziç’le (Sırp kasaplar) Netanyahu vs ler bitmedi ve de bitmeyecektir.

Bugün batıda çok sayıda “kılkuyruk” liderlerin yanında bidon kafalı (Biden) zalimleri de sayabiliriz. Filistin ve Gazze de zulüm, bombardıman, katliam 7 Ekim de başlamadı. Emperyalist İngiliz bölgeyi işgal ettiği günden beri Filistinliler zulmün her türlüsünü yaşamaya başlamışlardır. Filistinlilerin en büyük felaketi 1948 de kurulan Siyonist İsrail’in kurulduğu günden itibaren katlanarak başlamıştır. Milyonlarca Filistinli evinden yurdundan edilmiştir. Filistinli bir asırdır zulmün her türünü yaşamıştır.

Filistinli toprağını satmadı, bu tamamen bir propagandadır. Evi, ülkesi işgal edilen değişik ülkelerde sefil bir hayat yaşanıyor. Dünyanın emperyalist şefi bidon kafalı zalim mazlumu kucaklamıyor, zalim Siyonist’i sarıp sarmalıyor. “Küfür tek millettir” (Hadisi Şerif). Küfrü bundan daha iyi ne anlatabilir ki. “Şüphesiz ki kâfirler sizin apaçık bir düşmanınızdır.” (Nisâ 101) böyle olmasa küfrün mimarları Siyonist caniyi böyle içten kucaklar mıydı?

Dünya halklarını sömüren, zalimleri kucaklayan, mazlumların öldürülüşünü için, için alkışlayan emperyalist zalimler Filistin’e, Doğu Türkistan Müslüman Uygur Türklere, Arakan Müslümanlarına, Karabağ Hocalı soykırımına, Keşmir Müslümanlarına vs hiçbir zaman sahiplenmedikleri gibi, zalimlere silah vermeği hep tercih ettiler.

Her dinin, Birleşmiş Milletler de hamisi, veto hakkı var ve sadece Müslümanların bu hakkı, koruma gücü maalesef yoktur. Bu imkân bir gün inşallah Müslüman Türkün eline geçecektir. Şartlar ve tarihi misyonumuz bizi bu noktaya doğru götürüyor. 

Hoşça kalınız...

Anka, Baykuş, Martı, Süper Şimşek, Bayraktar TB2, TB3 de.

ASELSAN, HAVELSAN, TUSAŞ (TAİ), Baykar gibi kuruluşlarımızın eseriymiş hepsi.

Doğru..!

***

Ayrıca Yazar Hasan Öztürk’ün de her ortamda vurguladığı gibi, Peki bu kuruluşlarımızın arkasında dağ gibi bir siyasi irade olmasaydı bunlar yapılabilir miydi?

Tabii ki, Ne mümkün..!

***

KAAN, 5’inci nesil ilk muharip savaş uçağımız olarak envantere girmek üzere. Önceki gün, muhteşem bir hava testi için havalandı. Uçtu ve güvenle piste indi. Piste indikten sonra emeği olanlar koşar adım yanına gitti. Göz yaşları ve mutluluk çığlıklarıyla karşılandı.

Hayırlı olsun..!

***

Herkes tebrik mesajları yayınladı. İktidarı, muhalefeti her cepheden. Muhalefet elbette iktidarın başarısını tebrik etmedi. Onlar TUSAŞ’ı tebrik etmekle yetindi. Olsun.

Yine muhalefetin amiral gemisi ve köklü yayın organları birinci sayfalarından bile göremedi KAAN’ın ilk uçuşunu.

Canları sağ olsun..!

***

İlginçtir hazımsızlar yine devreye girdi. Neden şimdi uçurdular bile dendi. Seçim malzemesi olarak kullanıldığını bile söylediler.

E.. doğru.

Böyle bir başarı seçim malzemesi olarak kullanılmayacak da ne kullanılacak.

Oysa, KAAN elbette milli imkanlarla üretilen bir  savaş uçağı.

Ama… Elbette siyasi irade arkasında durmasa bugün mümkün değil uçamazdı.

***

Bir çok çalıştaya, toplantıya, oturuma katıldım savunma sanayimiz ile ilgili. O toplantıların en son geldiği nokta hep şu oldu:

• Türkiye’de mühendislik bilgi var.
• Yeterince tecrübe var.
• Alt yapı var.
• Ekonomik imkan var.

Peki bu kapasitesinin “ürün”e dönüşmesi için ne gerekli?

Verilen cevap hep aynı:
Siyasi irade!

Siyasi irade olmazsa, ne alt yapının bir önemi ne mühendislik bilgi ve birikiminin bir anlamı kalır.

İşte o irade Ak Parti iktidara geldiği günden bu yana her geçen gün artarak devam eden bir arbede olarak hep var.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip bu siyasi iradenin imamesi!

***

Sadece, savunma sanayii toplantılarından elde ettiğimiz bilgi değil, siyasi iradenin ön şart olduğu gerçeği.

Tarihsel süreçte de hep böyle oldu.

Cumhuriyetin ilk yıllarında uçak fabrikası kuran Türkiye, daha sonra o fabrikada ürettiği uçakları toprağa gömdü. Çünkü siyasi irade yok oldu.

***

Peki KAAN’ın uçmasından, ya da diğer savunma sanayii ürünlerinin yerli milli olarak üretilmesinden neden rahatsız olunur?

Bu sorunun tek bir cevabı var.

Çünkü, dışarının acentalığını yaparsanız, bu ürünlerin Türkiye’de üretilmesi istemezsiniz. Zihin dünyanız sizi öyle bir esir alır ki üretilen nitelikli ürünleri bile kabullenemezsiniz.

Örnek, KAAN. Örnek İHA ve SİHA’larımız.

Tıpkı, milli otomobil TOGG’un yollara çıkmasını kabullenemeyenler gibi.

***

Toparlayalım.

Türkiye savunma sanayiinde çok önemli eşikleri bir bir atlıyor. Devletin desteklediği ve ortaklık yaptığı şirketlerimiz ışık hızında üretimler yapıyor.

Fakat bazıları hala zihin dünyalarındaki müstemlekelikten kurtulamayarak bu olup biteni anlamıyor, hazmedemiyor!

KAAN’ın bahtı açık olsun. Hürkuş’un bahtı açık olsun. Altay’ın, Atak’ın, Cirit’in, Bayraktar İHA, SİHALARIN, Aksungur’un, Anka’nın. Milgem projesinde üretilen gemilerimizin, denizaltılarımızın… Hasılı savunma sanayimizin ürettiği yüz akımız ürünlerin bahtı açık olsun.

Türkiye’nin tam bağımsızlığı için emek verenlerin emekleri zayi olmasın.

KAAN piste teker koyduğunda, bendini aşmış sel gibi ona koşanların, sevinci daim olsun.

Tüm görenlerin, gurur duyanların ve sevinenlerin de…

Hoşça kalın dostça kalın…

Bizi yönetenleri tespit ve tayin ederken; onların, bilgili, dürüst, emanete riayet eden, ve merhametli kişilerden seçmek için sayu gayret edelim diye sürekli yazıp duruyoruz. Allah aşkına birazda bizi dinleyin be ya hûû. Öyle gösteriyor ki; yaşadığımız süreçler bize ders olmamış olmalı ki geçtiğimiz seçimde hizmet kabiliyetinden uzak bir takım zevatı tutup başımıza kondurmuşuz…

Bundan sonraki her türlü seçimde özellikle helal süt emmiş, namuslu dürüst toplumsal menfaati kendi menfaatinden üstün tutacak erdem ve ahlaka ulaşmış ve ehil kimselerden seçmeliyiz yöneticilerimizi. Bazı belediyelerde görüyorum cahil, ebleh, embesil ve küçük adamlar parayı bastırıp şu veya bu şekilde başkan oluvermiş.. Olmuş ama hiç şık olmamış yanlış olmuş, hatta çirkin olmuş.!? Bu cahil tipler hizmet değil hezimet getirir ancak… (Cenebı Hakk Kur’anın bir çok yerinde cahillerle ilgili korkunç şeyler buyuruyor. "Cahillerden olmayın/ yüzçevirin." (vs. vs) Aklınızı başınıza alın. Siz kendinizi cennete götürmek için bir şeyler yapmazsanız hiç kimse sizi cennete götüremez. Hem Dünya hem de ahiret cenneti bizzat kendi elinizdedir. Sizin dünyevi hizmetinizi deruhte etme şecaatini gösteremeyecek olanlar babanızın oğlu olsa ona oy verip milletin başına bela etmeyin. Yoksa Allah en çetin şekilde hesabını bizzat size soracak…

Şimdi dünya değişti, artık idareciler en az iki dil bilmeli eline, diline beline, sahip, akıllı, terbiyeli namuslu, şerefine düşkün entellektüel ve çalışkan olmalı. Yani donanımlı olmalı… Örneğin; Ağrı Belediye başkanı Farsça, diğer sınır illerimizdeki başkan ve öbür yöneticilerde ihtiyacı deruhte edebilecek kadar komşu ülkelerin dillerini ve diğer spesifik durumlarını bilmelidirler diye düşünüyorum. Birçok il ve ilçe başkanları hayatları boyunca bir kitap okumuşlarsa hayatım boyunca onlara minettar kalmağa söz veriyorum... Oysa Allah “Affa sarıl, iyi olan şeyleri emret ve cahillerden yüz çevir” buyuruyor!.. Bazı bölge ve illerinin vekillerine gıptayla bakmaktan kendimi alamıyorum… Adamlar çok bilgili ve harikulade hizmetler yapıyorlar… Marka olmuş bazı başkanlar hizmetleri ile adeta dillere destan olmuş maşaallah…

Hakikaten işi ehline verirsek ehil olanların gayreti neticesinde sağlık başta olmak üzere diğer hizmetlerimiz konusunda yardımcı buluruz yanı başımızda. Başımız sıkışınca sığınacağımız bir müessesemiz ve arkamızı dayayacağımız Ağrı dağı gibi vekillerimiz ve başkanlarımız olur. Düşmez kalkmaz bir Allah. Bu gün ihtiyacımız yok ama yarın pekala olabilir hem bizim hem de ihtiyaç sahibi kimselerin derdine derman olurlar…

Sevgili okurlarım, rica erdim her zaman ve zeminde sizi yöneteceklerin ırkına, aşiretine, parasına ve malına bakmadan işi ehline veriniz… .. Oyunuzu kifayetsiz muhteris, benmerkezci jakoben, nepotist, oportünist, makyavelist, popülist dalkavuk, emanete ehil olmayan, laikçi, sol seküler kemalist hodfuruş, hodendiş, kibirli ve ırkçı ve defterleri sol eline verilecek olan *eshabul meş'eme* tip idareci, başkan ve yöneticilere değil; feraset ve basiret sahibi olmayan yani ileriyi göremeyen, fasıklara *yanardöner fırıldak ve kifayetsiz muhteris empeyalist dostu* münafıklara hiç bir şekilde fırsat ve imkân ve oyunu verme.. .. Yeryüzünde burnu yukarda gezen, göğsü kibirle şişip inen, sesi kulakları tırmalayan, tahkir edici tutumları ile fakiri ve zayıfı ezen, aklını kullanmayan düşüncesiz ve cehillerden yüz çevirin uzak durun ve oyunuzu vermeyin. Ya oyunuza kurşun gibi bir yön verin, ya da bırakın yerinde dursun, yani kullanmayın...

 Oyunu güzel gören, güzel düşünen, güzel tebliğ eden, insanlara tepeden bakmayan, tevazu abidesi olan, haksızlık yapmayan, mazlumdan yana zalime başkaldıran, cevval ve enerjik, idarecilikte istidadı / yeteneği olan, İslâm'ı ve mukaddes olan üstün değerleri dert ve dâvâ edinen üstün karakter sahibi, ötekileştirmeyen, ırkçılık yapmayan, söylediğini pratik hayatında yaşayan, merhametli, erdemli, münevver, defteri sağ eline verilecek cennet ehli *eshabul meymene* ve hamiyetperver iyilere, ilim / irfan ve temiz bir ahlak sahibi olan başkan ve zihniyetlere oyunu ver rahat ol....

 Hitamühül misk kabilinden sizi Rabbimin emri ilahisi ile başbaşa bırakıyorum: “Allah size, emanetleri, “kamu görevlerini, devlet işlerini, sorumluluk gerektiren meseleleri “mutlaka ehline, kabiliyetli, liyâkatli, bilgili, dürüst ve güvenilir kimselere vermenizi, insanlar arasında hakem-hâkim, idareci olduğunuz zaman, adâletle icraat yapmanızı, hüküm vermenizi emrediyor. Allah size ne güzel öğütler veriyor, sorumluluklarınız konusunda sizi uyarıyor. Allah her şeyi işitir, her şeyi bilir, görür; doğru olanı duyurur, doğruları gösterir.” (NİSÂ suresi -58)

Hoşça kalınız…

Petrol, doğalgaz, altın ve buğdaydan sonra bu ürünlere kim sahipse güç onda olacaktır. Bu nedenle Bor, Toryum, Kenevir gibi endüstriyel ürünlerde teknolojik üretime geçmelidir. Endüstriyel tarım, büyük bir gelecek vad ediyor. Büyük bir potansiyele sahibiz. Türkiye dünyada tartışmasız en fazla alternatife sahip ülkedir. Ülkemizin döviz kaybını azaltacak çok önemli stratejik ürünlere sahibiz. Bu ürünler; "Safran, Bor, Toryum ve Kenevir'dir" bu ürünlerin üretimini ve endüstride kullanımını çok daha geniş alanlara yaymalıyız. Son yıllarda Kenevir üretimi izni 19 ile çıkartıldı, 32 il daha izin almak için müracaatta bulundu. Buna rağmen süreç ağır işliyor. İzinlerin alınıp, üretimin başlaması için Valilik ve Kaymakamlıklar, Gıda Tarım İl Müdürlükleri ve Ziraat odalarının bu konuda hakkı bilgilendirmesi gerekir. Kenevirde 6 bin 500 dekar üretim alanı hedeflenmektedir.

TİGEM ve TAGEM üretim için çalışma yapmalıdır. TÜBİTAK da yeni ürün geliştirmelidir. Ayrıca, Mikroçip ve Grafen için de çalışmalar devam etmektedir. Savunma Sanayinde büyük bir avantaj sağlamaktadır. Yapılan araştırmalar da uzmanlar, Türk Keneviri dünyada en kaliteli ürün olarak kabul edilmekte. Hint, İtalyan ve Yugoslav kenevirinden daha üstün özelliklerde olduğu ifade edilmektedir. Tıp, eczacılık, sağlık, kimya, biyoteknoloji, tekstil gibi çok geniş bir endüstriyel kullanım alanına sahip. Bor da ise; dünya rezervinin %70 gibi çok yüksek oranına sahibiz. Bu imkanlarımızı çok etkili kullanmalıyız. Enerjide her yıl 60 milyar dolar döviz giderimiz var. Bu tablo maliyetlerimizi artırmaktadır.

Enerji Bakanlığı, MTE, BOTAŞ, TP Hidrokarbon arama çalışmalarını hızlandırmalıdır. Nükleer Enerjiye geçilmesi maliyetleri azaltacaktır. Bir an önce enerjide üretimi artırmalıyız. Bu ürünlerin endüstride kullanılmasıyla üretim maliyetlerinde büyük bir düşüş sağlayacağı gibi kaliteyi de ciddi biçimde olumlu etkileyecektir. Kenevirde ise, son yıllarda çok önemli çalışmalar yapıldı. 500 milyar dolarlık bir potansiyele sahibiz. ASAM Kendir Enstitüsü kuruldu ve çok önemli bir farkındalık oluşturdu. Bu çalışmayı çok daha kurumsal olarak bütün Üniversitlerde, Belediyelerde, TÜBİTAK, TİGEM, TAGEM, TMO gibi ilgili paydaşlarla daha üst seviyeye çıkarmalıyız. Bor da ise dünya rezervinin %73 gibi çok büyük bir oranına sahibiz ve bu ürünün borsasını kurmalıyız. Eti Maden rafine bor üretim kapasitesi 2,7 milyon tondur. Bor Karbür savunma sanayinde büyük bir önem kazandı. Endüstriyel tarımda önemli ürünlerimiz var. Fındık gibi dünya üretiminin %70'ine sahibiz ve Fındık Borsası bizde değil. Fındık Borsası kurulmalıdır. TMO ve Fiskobirlik bu çalışmayı yapmalıdır.

Çayda dünya üretiminin yaklaşık %15'ine sahibiz ülkemizde Çay Kanunu ile Çay Borsası kurulmalıdır. ÇAYKUR bu alanda öncülük yapmalıdır. Yine, Safran, Akgünlük(Sığla Yağı) gibi çok sayıda endemik bitkide endüstriyel tarım ürünü olarak değerlendirilmelidir. Bu örnekleri çoğaltılabiliriz. Grafen da aynı şekilde geliştirilmelidir. Bor ve Toryum gibi madenler endüstriyel üretime dönüştürülmelidir. Yeni madenleri ve tarım ürünlerini de geliştirmek gerekir. AR-GE, ÜR-GE, TE-GE İnovasyon çalışmalarına hız verilmelidir. Dünyada ekonomik anlamda en fazla alternatifi olan ve endüstriyel tarım ürünü potansiyeli sahip olan ülkeyiz. Zengin bir coğrafyaya sahibiz ama bu zenginliklerimizi çok daha etkili olarak kullanarak üretime ve katma değere dönüştürmeliyiz. Bu değişimi en başta eğitimden başlatalım. Liselerimizi ve Üniversitelerimizi bilişim sistemine dönüştürelim. Bunu otuz yıl önce Hindistan başardı.

Yüksek Teknoloji Liseleri, Yüksek Teknoloji Üniversiteleri, Yüksek Teknoloji Fakülteleri, Yüksek Teknoloji Enstitüleri kuralım. Mevcut Üniversiteleri Yüksek Teknoloji Üniversitelerine dönüştürelim. Tarım, Hayvancılık, Gıda İlaç, Nükleer ve Madencilik Enstitüleri ile Teknoparkları kuralım. Kadim Bilim Araştırma Merkezleri kuralım. İşlevini kaybeden Fakülte ve Yüksek Okulları ihtiyaç olan sektörlere göre yeniden dizayn edelim. Daha önce gündeme getirdiğimiz ve ülkemiz için çok önemli ihtiyaç olan Uzay Kuvvetleri Komutanlığı kuruluyor. Bu şekilde çok önemli stratejik çalışmalar yapıyoruz.

Nükleer enerjiye de ağırlık vermeliyiz. Nano Teknoloji, Biyoteknoloji, Savunma, Havacılık ve Uzay Teknolojileri, Bulut Teknolojileri, Robot Teknolojileri, Yapay Zeka ve Yüksek Teknoloji gibi stratejik alanlarda üretimine geçmeliyiz. Stratejik ve inovatif konuları sürekli kamuoyunun gündemine getiriyoruz.

Bu yazımızda kısaca ele almaya çalıştık. Gelecek yazılarımızda daha detaylı olarak ele alacağız.

Nihayetinde beklentileri olan büyük İsrail temelini atmak için fırsat doğdu.

İsrail Başbakanı adeta açık cezaevi durumuna çevirdiği Gazze için Filistin vatandaşları Gazze'yi terk etsinler ifadesi Gazze içinde adeta esir durumunda olan Filistin vatandaşlarının abluka altında oldukları için gidecek bir yerleri olmadığını bilenler bu ifade için "abesle iştigal bir ifade " yorumunu yaptı.
Yıllardır İsrail'in zulüm ve baskılarına karşılık sapan taşı ile cevap veren Filistin halkı bıçağın kemiğe dayanması ile Hamas tugayları adı verilen gruplarca İsrail içlerine kadar girip yaptıkları eylemlerle büyük İsrail planı taşıyan ABD planının hızlanmasına vesile oldular.
Ülkelerindeki toprakları her geçen yıl karış karış kaybeden Filistin halkı İntifa hareketleriyle bir sonuç alamazken İslam ülkelerinden beklenen desteği hiçbir zaman alamadılar.

Son Hamas militanlarının İsrail içindeki eylemleri ABD tarafından fırsata çevrilmesi için ilk adım atıldı.
ABD başkanı Joe Biden İsrail'in arkasındayız her türlü mühimmat desteği ile yardıma geliyoruz derken Akdeniz içlerine savaş gemilerini çıkararak sözde Büyük İsrail denen ülkenin kurulumu için yola çıkmış oldu.
Akdeniz içlerine yolladığı savaş gemileri ve içerisindeki savaş uçakları Filistin halkının el yapımı patlayıcıları veya çocukların sapan taşlarına karşılık gelmediğine göre Akdeniz sularında Büyük İsrail projesini hayata geçirene kadar kalacağını görmemek için kör ve sağır olmak gerek.
ABD sinsi planını devreye sokarken dünya bu oyunun henüz farkında değilmiş gibi sadece izlemekle yetinmek durumunda kaldı.
İran, Lübnan cılız bir sesle Filistin halkının yanındayız mesajları verirken tehlikenin farkında olan Türkiye tarafları sükunete davet ederek oynanmakta olan oyunun senaryoyu görmeye çalışmak için çaba harcamakta.
ABD Akdenize hareketle geldiği savaş gemileri ile Filistin üzerine bomba yağdırmak için değil kurulacak büyük İsrail planına engel olmak isteyen ülkelere gözdağı amacı taşımaktadır.
Dikkat edilmediği süre içerisinde gözünü kan bürümüş İsrail ve ABD 3. Dünya savaşını çıkarmak hiç başka neden aramayacaktır.
 

ABDAL DA SENSİN, 

APTAL  DA SENSİN…

Abdal, (hali) değişen demektir.

Aptal değişmeyendir.

O nedenle ilki evrilir, ikincisi devrilir.

Abdala malum olur, aptala bir şey olmaz.

Aptal önemli olana değer verir, Abdal değerli olana.

Aptal hep haklı olmayı marifet bilir, 

Abdal hep haklı olmamayı.

Abdal nedene bakar, 

Aptal sonuca, bu yüzden ilki ayılır, ikincisi bayılır.