İstanbul gazetecileri aslında ülke genelinde söz sahibi olarak makale yazıp durum ve haber analizi yaparken ciddiye alınan haberin adeta kaynağı olarak görülürken genelde Dernek başkanları veya oluşturulan Platformların başkanları ülkemizdeki siyasi gelenek gibi "Ben kurdum benim partim" mantığını yürüterek, "Bu derneği ben kurdum benim derneğim" düşüncesiyle hareket etmeleri siyasetteki bunalımın aynısını gazetecilikte yaşanmasını sağladığı ve hiç bir zaman görülmemesi gazeteciliğin ilerlememesine neden olurken bu farkı gören bireyler ise genelde dernek ve platformlardan uzaklaştırılıp çok sesliliğin önü kesilerek medyanın sadece uzak yerlerden kumanda edilip hortumlananların elinde kalmasını sağlamaya vesile oluyordu.
Çeşitli dış vakıflar ve sahipleri dışarıdan beslenen medya ülkede siyasete, ticarete, ekonomiye, hatta istikrarsızlığa yön verirken bu ülkenin gerçek sevdalıları kendilerini mesleğine adamış yıllarca adeta gönüllü gazeteci gibi davranan gerçek gazeteciler ise ilçelerinden değil adeta mahallelerinden çıkamaz bir duruma getirilerek adeta habercilikten uzaklaştırılan bir döneme sürüklenmesine herkes seyirci kalırken medya adına kurulmuş dernekler ise işlevi sadece adının medya derneği olmasından ibaret olan derneklerin başkanları ise bu sermayedar çevrenin adeta kontrolünde hareket ederken ülke meseleleri için halk ile yönetim arasında köprü olan gerçek gazetecilerin ötekileştirme hatta etkisizleştirmesini sadece STK ismi taşıyanlar izlerken devletin ilgili kurumları bu duruma adeta seyirci kalmayı tercih ediyor gelişmeler karşısında sessizliğini korumayı tercih etmesi sadece halk tarafından değil konuyu bilen herkes tarafından gözlemleniyordu.
Bu duruma ülkemizin Osmanlı ve hatta Cumhuriyet döneminde eşine rastlanmamıştı.
Çanakkale savaşını verdiğimiz dönemde bazı sahibinin ağzıyla konuşanlar savaş boşuna teslim olup mandacılığı kabul ederim manşeti atarken bazı gazetelerin "Ya İstiklal ya Ölüm" başlığı ile çıktığı dönemde dahi günümüzdeki kadar etkisizleştirilmiş bir gazetecilik yapısı vardı.
Nihayetinde karamsarlığın yaşandığı dönemimizde İstanbul'da yıllarca gazetecilik yapan ve bu mesleği gazetecilik ilke ahlak kuralları çerçevesinde sürdüren yaklaşık 30 gazetecinin ayağa kalkması bir kültür çalıştayı niteliği taşıyan geziye imza atarak ülkemizin Doğu ve Güneydoğusunu gezerek ülke coğrafyamızdaki tarihi ve turizm değeri olan yerleri inceleyerek bölgede yaşayan halkın Örf, Adet, Anane, Gelenek ve görenekleri hakkında bilgi toplaması Aşiret ve oymakların ne anlama geldiği köy yaşantısının nasıl yaşandığını yerinde etüd etmeleri gazetecilik adına atılan çok yerinde bir adım olarak gelecek gazeteci adaylarına adeta ders niteliğinde aktarılacak bir durum.
Bu etkinliğin mimarı olan Gazeteci Mehmet Remzi Tanış bölgeyi bilen coğrafya hakkındaki tüm gelişmeleri yakından takip eden gazeteci olarak İstanbul ve Marmara bölgesinde gazeteciliği kuralına göre yapan gazeteci arkadaşlarından Yaşam Gazetesi imtiyaz sahibi Celal Karaali başta olmak üzere Yılmaz Birinci, Osman İslam, Aslı Özgür, İbrahim Biter, Kenan Gülerci, Mükremin Özkaya, Dilek Bozkurt, Hüseyin Zorkun, Yasemin Birinci, Halil Güler, İlke Duyan, Kenan Gülerci gibi isimlerle bölgede adeta ses getiren bir etkinliğe imza attı.
Mükemmel bir organizasyon ile il kültür müdürlüklerini, il ve ilçe belediye başkanlarını program içeriğine dahil ederken Doğu ve Güneydoğu bölgesinde gazetecilik yapan meslektaşlarının çalıştıkları gazete, radyo ve tv merkezlerini ziyaret ederek onlarla fikir alışverişinde bulunmasını sağlamak ise amacın tam manası ile yerine gelmesini sağlamış oldu.
Programı Türkiyem TV haber müdürü ve haberpars yazarı şair ve yorumcu Meryem Akın da takip etti.
Haber: Haberpars.com
